Ο χορός των μεταπτώσεων

Της Ζωής Καρανάσιου

Μέρες φεύγουν,

Σαν χαρτιά λευκά να κοσμούν το κενό του αέρα

Κι ο ουρανός ξεθωριασμένος

Χαζεύει τον περίεργο άρρυθμο χορό τους.

Εσύ

Μύριζες παλιά βιβλία,

Για να ανακαλύψεις τη χαμένη νιότη σου.

Μια ζωή χαραγμένη στο κενό των δακτύλων σου.

Χρώματα να ξυπνούν

Μια ψυχή πιστή ακόλουθη του Ήλιου προς τη δύση∙

Κι άλλη μια μέρα παρέα με τη λησμονιά ενός τηλεφωνήματος.

Ζωή στοιβαγμένη,

Κάτω από πλακωμένες ώρες

Να στενάζει χωρίς ανάσα,

Το αύριο του λησμονημένου παρελθόντος.

Αξημέρωτες αγκαλιές,

Να σε βρίσκουν με τον ανήσυχο ήχο της σιωπής,

Που θυμίζει τη φωνή Του∙

Ενός απροσδιόριστου θέλω.

karanasiou2

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s