Ψυχε-Δελή-α Speak.Easy

Τα δάκρυα μιας οργισμένης ψυχής

Της Έλενας Δελήπαλτα

Υπάρχουν άνθρωποι που δε κλαίνε; Είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι, που δεν μπορούν να κλάψουν; – όχι δε θέλουν. Δε μπορούν – έχεις ποτέ αναρωτηθεί, τι γίνεται όλος αυτός ο πόνος που δεν εξωτερικεύεται ποτέ;

Γίνεται λοιπόν σαφές, κάπου εδώ, πως δε μιλάω για δάκρυα χαράς, αλλα για εκείνα του πόνου, της θλίψης, της απελπισίας.

Τι γίνονται λοιπόν αυτά τα δάκρυα; Που καταλήγουν; Μεταμορφώνονται;

Γίνονται οργή.      

Θα πει κάποιος : «οι σκληροί, είναι εκείνοι που δε κλαίνε». Για τους οργισμένους; Για τους πληγωμένους; Γι αυτούς δε θα πεις «κάποιε»;

Αυτοί είναι οι «σκληροί» της ζωής. Οι πονεμένοι, οι χτυπημένοι από τη ζωή και τον έρωτα. Αυτοί. Έκλαψαν πολύ κάποτε, και στέρεψαν, στέγνωσαν. Δεν έχουν κλάψει έκτοτε.

Δεν έχει πλυθεί η ψυχή τους έκτοτε. Είναι βρώμικη, σα πληγή μολυσμένη. – έχεις δει μολυσμένη ψυχή;- την αναγνωρίζεις σχετικά εύκολα. Μυρίζει σαν άδειο πλαστικό μπουκάλι. Ψάχνει απεγνωσμένα φάρμακο, λύτρωση. Πριν να ναι αργα.

Αργά για τι; – αργά για τον θάνατό της.

Πως πεθαίνει μία ψυχή; Αδειάζοντας νομίζω. Δε ξέρω, δεν είμαι σίγουρη.

Αντίδοτο είναι τα ίδια τα δάκρια. Το ξέσπασμα, ο εξαγνισμός, η αναγέννηση της.

Πολύπλοκη διαδικασία για να γραφεί. Πρέπει να πονέσει ξανά, όχι καταστροφικά. Μιλάω για πόνο, γλυκό, ερωτικό, ταυτόχρονο.

Να πονέσει όχι γιατί αγάπησε, να πονέσει γιατί αγάπησε, και αγαπήθηκε υπερβολικά. Τόσο που δε το άντεχε η ψυχή της. Κι έτσι, πλύθηκε.

Αναρωτιέμαι όμως, μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος, να αγαπήσει αληθινά;; ή να αφήσει κάποιον να τον γνωρίσει σε τέτοιον βαθμό, ώστε να μάθει να τον αγαπάει; Γιατί αυτούς τους ανθρώπους, μαθαίνεις να τους αγαπάς. Είναι δύσκολο, αλλά το μαθαίνεις.

Κάθε κύτταρό τους, είναι διαφορετικό, και κάθε διάθεση τους ιδιαίτερη. Τόσο ιδιαίτερη που τους αγαπάς πολύ δύσκολα. Αν τους αγαπήσεις όμως, δύσκολα μπορείς να το ξεπεράσεις. Σε έλκει η σκληρότητά τους. Η ικανότητα που έχουν να επιβάλλουν στον εαυτό τους να μη νιώσουν τίποτα, να μην εκδηλώσουν καμία διάθεση πόνου. Να δείχνουν πάντα χαρούμενοι.

Είναι πιο δύσκολο λοιπόν, να τους κάνεις να σε αγαπήσουν, γιατί μετά βίας αγαπούν τον ίδιο τους τον εαυτό.

delipalta

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s