Don't Speak Έξω βγες Recommendation

Μια βραδιά στις γειτονιές του κόσμου

[Το Speakink About & η Ζωή Καρανάσιου προτείνουν]

Αν με ρωτούσε κάποιος, κάπου, κάποτε για το πως θα γινόταν να γνώριζε όλο τον κόσμο με μια βόλτα, θα πρότεινα μια ιδιαίτερη και ξεχωριστή λύση, να επισκεφτεί την Υφήλιο μπαρ στην Προξένου. Ένας χώρος που αγκαλιάζει όλες τις χώρες του κόσμου κι εσύ μπορείς να περιπλανηθείς  με όλες τις αισθήσεις.

Για ακόμη μια φορά, φίλοι μου, θα σας αφηγηθώ το παραμυθένιο δικό μου ‘έθνικ’ ταξίδι και την περιπλάνησή μου στα χαριτωμένα στενά μιας πολυπολιτισμικής πόλης, της Θεσσαλονίκης.

«Μια φορά κι έναν καιρό, αποφάσισα η βόλτα μου να γίνει ένα μικρό ταξίδι –όχι απλά νοητό- γεμάτο χρώμα και international εμπειρίες μέσα στον μικρόκοσμο της πόλης μου. Μου φαινόταν τρελό πως θα μπορούσα να το καταφέρω αυτό με μόνη αποσκευή την καλή διάθεσή μου και μια ακόμη καλύτερη παρέα, αλλά επειδή τρέλα και ζωή –εννοώ και το φευγάτο μου εγώ- πάνε μαζί, αποδέχθηκα την πρόκληση με τον εαυτό μου. Ένα σαββατόβραδο μετά από αρκετό  περπάτημα αναζήτησης, τα βήματά μου με φέραν στο πιο nationale bar της πόλης , ‘Υφήλιος’ το όνομά του –πόσο εύστοχη επιλογή ονόματος γι’ αυτόν τον χώρο- εκεί όπου όλοι οι πολιτισμοί κι όλες οι ήπειροι γίνονται ένα. Το ταξίδι μου είχε βρει τον ιδανικό προορισμό, με τις αισθήσεις μου να ακροβατούν ανάμεσα στις εικόνες και τις μουσικές του κόσμου. Καθίσαμε σε μια πολύχρωμη γωνιά, όπου χρωματιστές ψηφίδες ζωντάνευαν έναν κενό τοίχο, όπως οι άνθρωποι σαν πινελιές δίνουν πνοή σ’ αυτόν τον πλανήτη.

Χαζεύοντας, καθισμένη στο ασυνήθιστο ξύλινο τραπέζι- παραθυρόφυλλο εξερευνούσα τις πόρτες του κόσμου μέσα από πρόσωπα μπερδεμένα σ’ ένα κολάζ στον απέναντι τοίχο. Δεν είχα ξαναδεί τόση ισορροπία ανάμεσα σε τόση διαφορετικότητα. Πήρα στα χέρια μου τον κατάλογο και συνειδητοποίησα, πως αυτή η ΠΟΛΥ-χρωμία κυριαρχούσε κι εδώ, μπύρες όλων των χρωμάτων, κρασιά και cocktails που σίγουρα θα γαργαλίσουν τον πιο απαιτητικό ουρανίσκο, ποικιλίες που θα σε άφηναν κι εσένα άφωνο/η πίστεψέ με. Αφού το εξωτικό μου ταξίδι συνόδευε πλέον μια τεκίλα, επιλεγμένη μέσα από ένα κατάλογο με άλλες 28 –τις μέτρησα μία μία να ξέρετε- , συνέχισα να περιπλανιέμαι στον σκαλιστό κόσμο και σε ανθρώπους ξεχωριστούς και μοναδικούς. Όλος ο πλανήτης ενώθηκε κάτω από ήχους τόσο μακρινούς και ξένους μα τόσο οικείους ταυτόχρονα. Έτσι το βράδυ μας είχε πλέον πραγματωθεί ο στόχος μας και η ταξιδο-βόλτα μας είχε απογειωθεί. Κι όπως σε κάθε παραμύθι υπάρχει ένα τέλος, σ το δικό μου δεν υπήρξε, γιατί δεν ήθελα να το δώσω εγώ. Πάντως ζήσατε εσείς καλά, αλλά εμείς καλύτερα.»

Μιας και η δική μου παραμυθική μου αφήγηση τελειώνει κάπου εδώ, θέλω να σας αποκαλύψω πως κάθε φορά που επισκέπτομαι αυτό το μαγαζί ένα καινούριο ταξίδι ξεκινά στις γειτονιές του κόσμου. Έτσι, λοιπόν, φίλοι μου σας προτείνω να το δοκιμάσετε κι εσείς και να γνωρίσετε χώρες μακρινές που δεν τις πιάνει ο νους.

Καλό ταξίδι,

Από μένα με αγάπη!

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s