*σε ένα υπέροχο μέρος

της Νίκης Κωνσταντίνου-Σγουρού

[ιστορίες για ανθρώπους που τα προλαβαίνουν όλα] #30

Περιφέρομαι στο σπίτι και μουρμουρίζω μελαγχολικά τους στίχους. Και η αδερφή μου το ίδιο. Από διαφορετικά δωμάτια οι παράφωνες φωνές μας συναντιούνται στον διάδρομο. Λέμε -περίπου- μαζί το ρεφραίν. Όταν έχω πιο πολλά κέφια χορεύω τα υπόλοιπα τραγούδια. Τα χρωματιστά μου φορέματα περιστρέφονται και μπερδεύουν το μάτι. Χτυπάω τα τακούνια μου το πάτωμα και γελάω δυνατά. Στην πραγματικότητα φοράω ένα καρό παντελόνι και κάλτσες. Και κάνω δουλειές. Στρώνω το κρεβάτι, πλένω τα πιάτα. Είμαι σε ένα υπέροχο μέρος.

Σε όλες τις πόλεις του κόσμου μπορείς να ανέβεις σε ένα σημείο που τα φώτα φτιάχνουν τον δικό τους αστερισμό. Και από εκείνο το σημείο μπορείς να σκεφτείς όλα εκείνα που σου μοιάζουν κακώς συντονισμένα. Πόσα πράγματα σκέφτεσαι και προγραμματίζεις, πόσο υπολογίζεις το κόστος και τους άλλους. Υπάρχουν άλλοι ή αυτοί που είναι δίπλα σου βρέθηκαν τυχαία εκεί για να βρεθούν μπροστά στη θέα με το μυαλό τους γεμάτο από τη δική τους ζωή; Σκασμένοι από το δικό τους κακό συντονισμό. Απογοητευμένοι από τη δική τους τοποθέτηση στα πράγματα. Ή ανέμελοι και ξένοι. Χαζεύουν τη θάλασσα των φωτισμένων κτιρίων που συναντά κάπου την κανονική θάλασσα. Είμαστε σε ένα υπέροχο μέρος.

Πόση νοσταλγία όταν βλέπεις πως έχουν γίνει πραγματικότητα πράγματα που ήθελες να σου έχουν συμβεί, αλλά εσύ δεν είσαι εκεί. Όταν γίνονται πραγματικότητα παρά τη δική σου απουσία όνειρα που κι εσύ πίστεψες. Όταν ένα απλό σκιτσάκι, γίνεται απτό: μια φωτεινή επιγραφή, μια σκάλα και ένα πιάνο. Και στέκεσαι εκεί. Σε ένα υπέροχο μέρος, το οποίο φτιάχτηκε για να σε χωράει, αλλά τώρα δεν χωράς. Άραγε μετανιώνεις;

Σε αυτή την πόλη λάμπουν τα πιο πολλά αστέρια. Και σβήνουν και σου κλείνουν το μάτι. Σου θυμίζουν κυνικά πως για να φτάσεις κάπου, κάτι θα αφήσεις πίσω, αλλά μπορεί να το ξαναβρείς μπροστά σου. Να λάμπει. Σε ένα υπέροχο μέρος.

Τι θα γίνει με αυτούς τους ανόητους που ονειρεύονται; Μουρμουρίζω και πάλι τους στίχους. Δεν έχουν ίχνος ψυχής, αυτοί που δεν τους άρεσε.

konstantinou sgourou

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s