Εμπόλεμη ζώνη

Της Αθηνάς Κωνσταντίνου

Αν το μυαλό του καθενός είναι μια αχανής έκταση τότε το δικό σου ίσως να ήταν ναρκοπέδιο.

-Γιατί επέλεξες να το κάνεις πεδίο μάχης;-
Πάντα θα αναρωτιέμαι.
(Ξέρω την απάντηση αλλά ίσως είναι καλύτερα να προσποιηθώ την άγνοιά μου).

Έχεις χωρίσει στρατόπεδα.
Πρέπει VS Θέλω
Σωστές επιλογές VS Λάθος επιλογές.
Και τους δίνεις τα όπλα.

Πάντα αυτός ο πόλεμος μέσα σου.
Θέτεις αντιπάλους και αφήνεις τον πόλεμο να θερίσει τα πάντα.

Ξεχνάς όμως ότι έτσι θερίζεις το είναι σου.
Πολεμάς τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ποτέ νικητής.
Μόνο ηττημένος κι αυτός είσαι εσύ.

Άσε τα ‘’θέλω’’ σου να κυνηγήσουν το άπιαστο και δώσε στα ‘’πρέπει’’ την τζούρα ρεαλισμού που τους χρειάζεται για να επιβιώσουν.
Παράλληλα.
Χωρίς να στέκονται αντικριστά.

Όσο για τις επιλογές σκέψου αυτά και διάλεξε:

– Δεν υπάρχουν επιλογές. Υπάρχουν μόνο ευκαιρίες. Κάποιες τις αξιοποίησες στο έπακρο και κάποιες τις άφησες μισοτελειωμένες, πεταμένες σε κάποιο συρτάρι. Κι ό,τι αφήνεις στο συρτάρι έχει την τάση να σαπίζει…

Ή

-Πάντα θα υπάρχει μια επιλογή. Εκδοχή για πιο τολμηρούς και καθόλου ενοχικούς ανθρώπους. Και ναι πάντα θα υπάρχει επιλογή. Γιατί αν το καλοσκεφτείς πάντα θα έχεις την επιλογή να διορθώσεις μια λάθος επιλογή.

Και γράφοντας αυτά επιβεβαίωσα το λόγο που επιλέγεις τη μάχη.
‘’Είναι εύκολο να ξεκινήσεις έναν πόλεμο αλλά όχι να τον σταματήσεις’’

konstantinou

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s