«μη με διακόψεις»

S02E12

Του Αχιλλέα Μζ.

Σε μία φάση της συζήτησης μας συμφωνούμε πως το Α και το Ω στην ζωή είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. Αναρωτιέσαι ποια είναι τα υπόλοιπα γράμματα, το Β, το Γ, το Π. Παίρνω τον λόγο εγώ. Ρητορεύω κλασικά. «Σε παρακαλώ μην με διακόψεις.

Σίγουρα σημαντικός  είναι ο ρόλος της επιτυχίας. Φέρνει συχνά την ευτυχία. Καθώς τι μπορεί να σε κάνει ευτυχισμένο αν δεν σε κάνει η πραγματοποίηση των στόχων σου; Και οι στόχοι αυτοί είναι εξαιρετικά συγκεκριμένοι, προγραμματισμένοι από καιρό και ενταγμένοι στο δικό σου πλάνο. Τους έγραψες σε ένα χαρτί μια μέρα που περίμενες το λεωφορείο. Μου το είχες πει. Και μετά έκλεισες το χαρτί αυτό στο τρίτο συρτάρι στο δωμάτιο σου. Οι στόχοι είχαν ισχύ πενταετίας. Αλήθεια, στο ρωτάω συχνά αλλά η απάντηση πάντα αλλάζει: Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε πέντε χρόνια από τώρα; Πάλι δεν μου απαντάς με ειλικρίνεια. Ο λόγος που κρύβουμε κάτι τέτοιο (βάζουμε το χαρτάκι σε συρτάρια ή απαντάμε ανειλικρινώς) είναι νομίζω προφανής. Δεν θέλουμε κανείς να μάθει εάν είμαστε στενοχωρημένοι ή όχι.

Συνηθίζω και εγώ να μοιράζομαι την απογοήτευση μου μόνο με εμένα. Αρνούμαι πεισματικά πως κάτι έχω όταν με ρωτάνε τι. Ίσως να έχει πάλι μία ψυχολογική εξήγηση. Ότι αν κάτσω να ανοίξω συζήτηση για τα προβλήματα μου, τα διογκώνω. Ένα πρόβλημα που είναι όπως είναι, δεν έχει ανάγκη από το βάρος που θα προσθέσουν οι βαρυσήμαντες λέξεις που θα  ξεστομίσω σε κάποια προσπάθεια ανάλυσής του.

Δεν έχεις δίκιο και εσύ που ισχυρίζεσαι, πως αν προσπερνώ το πρόβλημα μου ζω στο ψέμα μου ξεχνώντας το, όμως. Καθώς και αυτό τελικά πάλι μεγαλοποιεί το όποιο πρόβλημα. Γιατί το πρόβλημα είναι πρόβλημα, και δεν θα σταματήσει να υφίσταται μέχρι εγώ να το συνθλίψω. Κάθε φορά που μου συμβαίνει κάτι άσχημο τηρώ την Αρχή του ελαχίστου πόνου. Η (ίσως γνωστή) Αρχή του Φερμά μιλούσε για ελάχιστο χρόνο, και εξηγούσε πως το αντικείμενο θα διανύσει μία απόσταση από το σημείο Χ στο σημείο Ψ ακολουθώντας τον δρόμο που θα επιτρέψει την ταχύτερη μετάβαση. Μία τέτοιου είδους αρχή εφαρμόζεται λοιπόν σε ανθρώπους που είναι ερωτευμένοι. Καθώς αν το σπίτι του είναι το σημείο Χ και το δικό της το σημείο Ψ, θα ακολουθήσει τον συντομότερο δρόμο για να την δει. Αυτή είναι η Αρχή του ελαχίστου χρόνου. Η δική μου Αρχή, που ονομάζω Αρχή του ελαχίστου πόνου υποδεικνύει πως τελείως αυθόρμητα, ο πληγωμένος άνθρωπος θα επιλέξει να ξεπεράσει το πρόβλημα του με την διαδικασία, ή μέσω της κατάστασης που θα  του προκαλέσει τον λιγότερο πόνο. Και όσο αντί-επιστημονική και αν είναι αυτή μου η προσέγγιση βρες μου έστω ένα επιχείρημα που θα την αντικρούει. Βρήκες;

Και συνεχίζω να σου απευθύνομαι με ερωτήματα, ενώ εξ αρχής σου ζήτησα να μην με διακόψεις. Ο λόγος που κλείνω σχεδόν κάθε μου τοποθέτηση με μία ερώτηση είναι πως ψάχνω μία, ενός είδους επιβεβαίωση. Δες όμως από πού αρχίσαμε και πώς τελειώνουμε. Τι με αφήνεις και μιλάω και εσύ αδιάκοπα. Η τέχνη του να πηδάς από το ένα θέμα στο άλλο. Την κατέχω με σιγουριά. Η ανατροπή θα ήταν σίγουρα βασικό συστατικό πάντως και θα ανήκε στο ενδιάμεσα γράμματα. Για τις ανθρώπινες σχέσεις  δεν μιλούσαμε;»

*μεταφορά συζήτησης μας, στο μέτρο του δυνατού, και όσο η φόρτιση έδωσε χώρο στην μνήμη. 

mouzou

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s