Ελιγμός ευτυχίας

Της Ζωής Καρανάσιου

Σε αόρατο φόντο,

Σιωπή δειλή

Ξεθωριάζει εκθαμβωτικά βλέμματα.

Τη σκιά του

Σμιλεύει,

μ’ ένα κάτασπρο σύννεφο

κι ο αιθέρας∙

μια αλλοίωση της στιγμής.

Χέρια γυμνά,

Προεκτάσεις ενός γυμνού κορμιού

Ντύνουν μια ψυχή,

Χρώματος λευκού.

Σε αόρατο φόντο,

Πουπουλένιοι άνθρωποι περιφέρονται και

Κοσμούν του κόσμου το κενό.

Κι εκείνη∙

Στον ηλεκτροφόρο ορίζοντα

Συναρμολογεί σκόνες του αιθέρα,

Κάτω από το υγρό πέπλο

Μιας αργοπορημένης ζωής.

karanasiou2

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s