μνήμη εις την νιοστή

Της Αγγελικής Δασκαλοπούλου

Θυμάται  την πρώτη φορά που δεν πήγε στην δουλειά του για να περάσει το πρωί της Δευτέρας μαζί της επειδή δεν του έφταναν τα κυριακάτικα πρωινά. Θυμάται την πρώτη, την δεύτερη, την τρίτη (και πάει λέγοντας) φορά που την πετύχαινε στο αγαπημένο της βιβλιοπωλείο να χαζεύει ποιητικές συλλογές του Χριστιανόπουλου.

Θυμάται ακόμα το πρώτο της υπαινιγμό και το πρώτο αδιάκριτο και ταυτόχρονα αθώο βλέμμα της καρφωμένο σ’ αυτόν.

Θυμάται λεπτό προς λεπτό εκείνες τις υπέροχες ώρες που περνούσε μαζί της, όταν ξαπλώνανε μαζί μετά από την απαιτητική τους ρουτίνα, και προγραμματίζανε τις καλοκαιρινές τους αποδράσεις στο αγαπημένο τους νησί, την Αμοργό.

Θυμάται την πρώτη τουλίπα που της χάρισε συνοδευμένη με ένα cd με διασκευές του Elvis.  

Σκληροπυρηνικά ρομαντικός, ο οποίος αναζητούσε αυτή την επίζηλη ευτυχία στο πρόσωπο της.

Άφηνε κάθε ευαισθησία του ζωντανή, σε σημείο που τελικά τον κυρίευαν.

Θυμάται τι ημέρες που το πικάπ ήταν στην διαπασών , εκείνη χόρευες στου ρυθμούς του ροκ εν ολ που ηχούσαν σε ολόκληρο το διαμέρισμα.

Θυμάται κάθε φιλί, κάθε χάδι, κάθε χαμόγελο της, κάθε λεπτό που την ερωτευότανε

Θυμάται το σχέδιο διαφυγής που είχαν οργανώσει μαζί σε περίπτωση που κάτι πήγαινε στραβά. Μυστικό σχέδιο, μόνο αυτοί οι δυο το γνώριζαν και πίστευαν πως θα το επακολουθήσουν πιστά, πράγμα που τελικά δεν έγινε ποτέ.  

(Όμως  συνεχώς ξεχνούσε πως η μνήμη είναι ένα είδος αδιακρισίας και μπορούσε εύκολα να παγιδευτεί  σ’ αυτήν.)

daskalopoulou

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s