Οι λεπτομέρειες

Της Σταυρούλας Κοσκινά

(Και που τελικά είναι η ζωή  )

{Είναι λάθος που η υπέρβαση δεν χαρακτηρίζεται δεξιοτεχνία.

Η υπέρβαση που τρέφεται από τη στέρηση και από αυτό το ανυπέρβλητο ανικανοποίητο, που επιθυμείς την ύπαρξη ενός ονείρου που θα το οδηγήσει στο να μαραθεί. Η στέρηση θα γίνει επιθυμία και το ανικανοποίητο προσδοκία. Και μέσα σε αυτά τα φαντάσματα παλιών ονείρων εσύ θα πρέπει να πορευτείς στη ζωή σου. }

Κάθε μέρα ξυπνάς στις 7 ακριβώς. Πίνεις τον καφέ σου, σκέτο. Κάποιες φορές μέτριο- μόνο όταν είσαι στις καλές σου. Ντύνεσαι με κάποια ρούχα, βάζεις κάποια παπούτσια που σιγουρεύεσαι πως δεν είναι λερωμένα και κάθε φορά συνειδητοποιείς πως ξέχασες να βάλεις κάλτσες. Ψάχνεις σε κάποιο μέρος της ντουλάπας σου ένα οποιοδήποτε ζευγάρι, το φοράς άτσαλα και ξαναβάζεις τα ίδια παπούτσια- ή μπορεί και κάποια διαφορετικά. Χτενίζεσαι κάπως ώστε να μην φαίνεσαι λες και μόλις σηκώθηκες από το κρεβάτι και τρέχεις να προλάβεις όποιο λεωφορείο περάσει εκείνη την ώρα.

Φτάνεις στο σχολείο, στη σχολή, στη δουλειά  έχοντας κάπως αργήσει και περνάς τη μέρα σου απασχολώντας με κάποια ασχολία το μυαλό σου ώστε να μην τριγυρίζει ανεξέλεγκτο εδώ κι εκεί και ενοχλήσει τυχόν την κάποια ηρεμία που έτυχε να έχεις. Τελειώνει κάποια στιγμή το υποχρεωτικό ωράριο και θέλεις κάπως να γεμίσεις το χρόνο σου μέχρι να φτάσεις κάποια στιγμή στο σπίτι σου. Περνάει η μέρα, με κάποιες γνωστές ασχολίες, και περιμένεις την κάποια στιγμή που θα  νυχτώσει και θα βάλεις κάποια ταινία στην τηλεόραση να παίζει όσο εσύ θα σκέφτεσαι κάτι άλλο, κάποιους άλλους.

Όμως το βράδυ δεν μπορείς να κοιμηθείς. Γιατί ο ύπνος δεν εξαναγκάζεται από συμβάσεις περιορισμένου χρόνου με την ρουτίνα και την ακατάληκτη αοριστία.

Και εγώ όμως ήθελα να μάθω…

…Τι καφέ προτιμάς να πίνεις; Σκέτο ή μέτριο τελικά;

Με τι ρούχα ντύθηκες σήμερα; Ποιό ζευγάρι παπούτσια διάλεξες; Και τι χρώμα ήταν οι κάλτσες; Σε ποιο μέρος της ντουλάπας έψαξες για να της βρεις;

Ποιο λεωφορείο πήρες; Τι ώρα έφτασες στο σχολείο, στη  σχολή, στη δουλειά; Άργησες πολύ;

Με τι ασχολήθηκες σήμερα;  Τι ώρα τελείωσες; Πως γέμισες τον χρόνο σου μέχρι να φτάσεις σπίτι;

Πως πέρασες το απόγευμα σου; Τι ώρα νύχτωσε εκεί που είσαι; (Γιατί εδώ τώρα πια δεν αργεί να νυχτώσει, ναι μεγάλωσε η μέρα, ναι σου λέω ήρθε η άνοιξη!)

Ποια ταινία είδες;

Τι σκεφτόσουν; Ποιούς σκεφτόσουν;

Γιατί δεν μπορούσες να κοιμηθείς το βράδυ;

Και εσύ ίσως θεωρείς αυτές τις ερωτήσεις «κουραστικές λεπτομέρειες».

Εγώ, όμως,  αυτές τις λεπτομέρειες τις ονομάζω το αγαπημένο μου κομμάτι της  ρουτίνας!

Υ.Γ.: Ναι, μπορεί να διάβαζες το κείμενο και να έπληττες. Ή πάλι να λυπήθηκες. Ή  πάλι να ταυτίστηκες.  Αλλά παρόλα αυτά όλες αυτές οι λεπτομέρειες δεν είναι απλά λεπτομέρειες. Είναι το «πάτερν» της ζωής σου και όλο το ύφασμα που το αγκαλιάζει.

koskina

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s