Αργώ λίγο, αλλά έρχομαι Speak.Easy

*Sehnsuchtsort: ως έννοια και ως παράσταση

της Νίκης Κωνσταντίνου-Σγουρού
για αυτούς που ξέρουν πως αναφέρομαι σε αυτούς και μόνο αυτούς

[ιστορίες για ανθρώπους που τα προλαβαίνουν όλα] #33

Τις τελευταίες μέρες δεν είμαι εδώ. Βρήκα το μέρος που θέλω να είμαι σχεδόν πάντα. Το απόλυτο σημείο. Έχει πολλές λέξεις, πολλές κατασκευές, τραγούδια και ανθρώπους. Θα μπορούσα να γράψω μια φράση για τον καθένα, αλλά όλοι ξέρουν. Τους είπα. Σε άλλους το ψιθύρισα σχεδόν κλαίγοντας, σε άλλους έκανα παράλογα νοήματα από την άλλη άκρη. Άλλους τους κοίταξα στα μάτια και συνεννοηθήκαμε. Μετά έγραψα μικρά σημειώματα. Λίγα λόγια. Ίσως και πολλά. Πάντα υπερβάλλω.

Το μαγικό μέρος λέγεται Sehnsuchtsort. Είναι μια πανέμορφη γερμανική λέξη, την οποία ερωτεύτηκα κυρίως επειδή δεν μπορούσα να μεταφράσω. Έφτιαχνα ιστορίες για να μπορέσω να την εξηγήσω.

Μετά η λέξη έγινε παράσταση. Κείμενο με πολλές ακόμα λέξεις. Ιδέα, συνένοχα βλέμματα. Πρόβες. Αυτό είναι οι παραστάσεις. Ένα καταπληκτικό υγρό. Μια κολλητική ουσία που ενώνει τα μετέωρα πράγματα. Και τους μετέωρους ανθρώπους.

Μια παράσταση για την πατρίδα και την απώλεια, τη νοσταλγία και την επιστροφή. Μια διαδρομή από το παρελθόν στο μέλλον, μια ιστορία για τα αεροπλάνα και τις βαλίτσες, για το νήμα που ενώνει τα γεγονότα και δένει τους ανθρώπους. Γιατί, άλλωστε, αν η ζωή ήταν κλωστή θα ήταν τεντωμένη…

Θέλω να εξηγήσω τα πάντα, αλλά νομίζω πως δεν μπορώ.

Μια βαλίτσα ξεκινάει από την πόλη-ορχήστρα, κρύβεται στα δάση και περνάει σύνορα, φυλακίζεται και χάνει τη μισή της ζωή, ξαναγεμίζει και πετάει πάνω από τον Ατλαντικό. Λάμπει στις πρώτες ακτίνες του ήλιου, προσγειωμένη κάπου στην έρημο. Μια αλεπού την πλησιάζει και κουρνιάζει δίπλα της.

Φτιάξαμε μια ιστορία σε ερωτήματα: οι απαντήσεις σε αυτά πλάθουν την ιστορία, αλλά και πλάθονται μέσα από τις ιστορίες τριών Ευρωπαίων που είδαν τον κόσμο τους να μικραίνει λίγο πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ζωή του Stefan Zweig και η πολύχρωμη Βιέννη, ο εξόριστος Jean Améry και η χαμένη γλώσσα, τα αεροπλάνα του Saint Exypery και ένας αποχαιρετισμός σε κάτι που ξέρεις πως δεν θα επιστρέψει.

Τα ερωτήματα προσπαθούν όλα μαζί να εξηγήσουν μια κεντρική απορία: ποια είναι, τελικά, η σχέση μας με την ιστορία και ποια η θέση μας στην πορεία των πραγμάτων; Δηλαδή, αν σας έδιναν ένα εισιτήριο για έναν προορισμό, που δεν είχατε επιλέξει, θα πηγαίνατε;

Καθώς γράφω, πίνω τον καφέ μου από μία κούπα που γράφει ακριβώς αυτά τα λόγια. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Όλοι κάνουμε μικρές και μεγάλες διαδρομές. Μερικές φορές ταξίδια, μερικές φορές απουσίες. Η επιστροφή στο σημείο, η σχέση μας με τα πράγματα. Εκεί. Αλλού.

Όταν ο κόσμος γίνεται πολύ μικρός, κάποιοι σταματούν να χωράνε. Κάποιοι προσπαθούν και πάλι να τον μεγαλώσουν, ανεβαίνουν σε αεροπλάνα και γίνονται μικρές κουκίδες ανάμεσα στα αστέρια. Άλλοι κρύβονται μέσα σε κούτες και περιμένουν να διαβαστούν από τις επόμενες γενιές. Και διαβάζονται. Πώς αποφασίζεις ότι κάτι δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδιο και πώς αποχαιρετάς αυτά που δεν επιστρέφουν; Τα λεπτά που κυλούν, τα μούρα που πια φαγώθηκαν, την πόρτα που έκλεισες πίσω σου… Δεν τα αποχαιρετάς. Και κάπως έτσι έρχεται το μέλλον.

Οι άνθρωποι. Χαμογελαστοί στη μέση του κόσμου. Μια θάλασσα από πρόσωπα. Κάποιοι ξεχωρίζουν. Εκείνος. Αυτή. Εσύ. Φτιάχνεις τη ζωή σου σε τόπους. Καμιά φορά οι άνθρωποι είναι οι τόποι. Είναι η μέση του κόσμου και όχι στη μέση του κόσμου.

Μα αν η ζωή ήταν κλωστή, θα ήταν τεντωμένη. Φυσικά. Όταν ξεκινάς να πας κάπου -ακόμα και στο μέλλον- δένεται στο πόδι σου μια μικρή κλωστίτσα και όταν φτάσεις πραγματικά πολύ μακριά, το νήμα τεντώνεται για να σε οδηγήσει πίσω. Πίσω στο ιδεατό σημείο εκκίνησης. Και επιστροφής.

Sehnsuchtsort, λοιπόν. Απελπιστικά αμετάφραστο και αφόρητα περιεκτικό.

 

konstantinou sgourou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s