Μπες στα παπούτσια μου Speak.Easy

*oνειροσύλλεξη

Tης Μαρίας Χατζηκαλλία

(και) σε αυτούς που θέλουν να φύγουν.

υπάρχει η εξής τραγωδία καλέ μου-
ο ήλιος που πάντα φεύγει στην ώρα του και μείς που δε μετουσιωνόμαστε σε όνειρα.
γιατί είμαστε
όχι τίποτα παραπάνω
αλλά γινόμενα πολλαπλών δισταγμών.
φυσικά.
ακόμα και σήμερα. μέρες μετά την πανσέληνο ήσουν τέρμα πιωμένος και περίμενες το λεωφορείo.                                                                                                                                         είκοσι λεπτά καθυστέρηση και ξημέρωσε. πάλι βρήκες μια αφορμή να μείνεις.
τα παράτησες καλέ μου;
είχες πει θα γυρίσεις τον κόσμο.
μια σαρκοβόρος παύση.
και έπειτα
δήθεν δεν είχες ανάγκη.
δήθεν ήσουν καλύτερα εδώ.
δήθεν θα έφευγες με το επόμενο.
εν αγνοία σου, ξόδεψες τα καλύτερα σου χρόνια
στις αναμονές.
με αλκοόλ και με ποίηση
και φιλοσοφία
κυνηγούσες τα όνειρα μέσα από τα βιβλία σου.
αδιάλειπτα φοβόσουν πως αν το βήμα της φυγής τολμήσεις.
δεν θα έχει μείνει τίποτα άλλο πια να κάνεις.
πως έχεις, προ πολλλού
γίνει όνειρο.

[μα εσύ καλέ μου μόνο να παρατηρείς μπορούσες. και να συλλέγεις.
σαν γνήσιος ονειροσυλλέκτης καλέ μου. μονάχα τη σκόνη να προσέχεις σε παρακαλώ]

ws

hatzikallia

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s