[μα πόσο]

της Ιφιγένειας Παπούλη

Υπάρχουν χριστουγεννιάτικες κάρτες που φτάνουν την άνοιξη στον παραλήπτη τους. Για πολλούς μήνες, χάνονται στην άβυσσο του ταχυδρομείου, ίσως να ταξιδεύουν άσκοπα και να γλιτώνουν παραλίγο από μια αμετάκλητη βουτιά στους ωκεανούς. Υπάρχουν άνθρωποι που θα έπρεπε να έχουν γνωριστεί πολύ καιρό πριν. Κι όταν βρίσκονται, σκάνε μικρά πυροτεχνήματα. Κι όταν τους μένει ελάχιστος καιρός ακόμη, τότε είναι που συμπαθιούνται λιγάκι παραπάνω.

Πόσο όμορφο όταν αυτό που περιμένεις καιρό, τελικά έρχεται. Πάνω που είχες αρχίσει να πιστεύεις πως δεν θα φτάσει ποτέ, γιατί όσο το περιμένεις, τόσο αυτό αργεί, αργεί, αργεί.

Τεντώνεσαι με την ώρα στο κρεβάτι και φτάνεις στις άκρες του κόσμου σε τρεις σκέψεις. Περπατάς πόλεις και κάνεις προγράμματα. Και μετά θέλεις και περιμένεις κάτι άλλο και πάλι δεν είσαι απολύτως ευχαριστημένος: μα πόσο όμορφο και πόσο ανακουφιστικό που καταφέρνουμε πάντα κι επιθυμούμε κάτι άλλο.

  1. Rene Aubry – Lungomare
  2. Μαρίζα Ρίζου – Summer taste
  3. Caro Emerald – A night like this 
  4. Henri Colla – Je cherche après Titine
  5. Κόρε. Ύδρο. – Άλλη μια νύχτα σύγχυσης και γέλιου
  6. Barcelona Gypsy Klezmer Orchestra – Lule lule 
  7. Gadjo Dilo – Τι όμορφη που είσαι όταν κλαις 
  8. Hot club of San Francisco – And I love her 
  9. Elvis Presley – It’s now or never 
  10. Γ. Κωνσταντινίδης – Απόψε τα μεσάνυχτα (Σόνια Θεοδωρίδου)
  11. The Boy – Το φιλί 

*για ολόκληρη την (αγαπημένη μου) λίστα στο youtube, πατήστε εδώ.

papouli 1

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s