Ρομαντισμός Χωρίς κατηγορία Speak.Easy

Δεν μπορούμε να είμαστε φίλοι.

Του Βέρρου Δημήτρη

Λοιπόν, άκου να δεις πως έχουν τα πράγματα! Σε γνώρισα, σε ερωτεύτηκα με ερωτεύτηκες και εσύ. Ζήσαμε έναν έρωτα απίστευτο αλλά κάπου στην μέση το χάσαμε και τώρα δεν είμαστε πια μαζί. Οι φίλοι, μας κοιτάνε περίεργα και περιμένουν πότε θα αρχίσουμε να μαλώνουμε αλλά κατά βάθος ,ξέρουν ότι δεν θα το κάνουμε. Πιστεύουν ότι είμαστε καλά, πως μπορούμε να το ξεπεράσουμε και να γίνουμε φιλαράκια ξανά αλλά αυτό δεν θα γίνει. 

Δεν μπορώ να σε δω σαν φίλη πλέον. Δεν θα έρθω να σου μιλήσω για τα ερωτικά μου ούτε θα κάτσω να σε ακούσω να μου λες για τον τύπο που σου αρέσει τώρα. Είχαμε κάτι που το ζήλευαν πολύ και δεν γίνεται να φερόμαστε σαν να μην υπήρξε ποτέ τίποτα. Δεν γίνεται να πετάξεις αυτόν τον έρωτα στον κάδο απορριμάτων αγάπη μου! Όταν σε κοιτάω, το μόνο που σκέφτομαι είναι το πρώτο μας φιλί και μετά όλα τα υπόλοιπα. Σε κάποιο πάρκο, νύχτα με φεγγάρι και μερικές μπύρες για συντροφιά. Στο κρεβάτι μας, το πρωί όταν ξυπνούσαμε που μέναμε για ώρες αγκαλιασμένοι αναλύοντας την μέρα μας. Δεν γίνεται να σου μιλάω και να μην σκέφτομαι τα βράδια που περάσαμε κάτω από τα σκεπάσματα με την συνοδεία κάποιας μουσικής που μας καύλωνε περισσότερο. 

Θυμάμαι όλες τις στιγμές μας. Τα πειράγματα, τα ταξίδια σε μέρη που στην πραγματικότητα διάλεγες εσύ και εγώ απλά συμφωνούσα γιατί είσαι τόσο όμορφη όταν είσαι χαρούμενη. Θυμάμαι τους καβγάδες μας για θέματα που δεν είχαν σημασία. Μετά, μέναμε σιωπηλοί με τις φάτσες κατεβασμένες και περιμέναμε ποιος θα σπάσει πρώτος. Ποιος θα ρίξει τον εγωισμό του και θα λήξει αυτήν την ανόητη παρεξήγηση. Και συνήθως ήμουν εγώ γιατί σ’ αγαπώ τόσο που δεν μπορώ να φανταστώ μια ζωή χωρίς εσένα. Χωρίς την φωνή και το γέλιο σου. Μια αγκαλιά τα έλυνε όλα και μετά ήμασταν ξανά όπως παλιά. Αγαπημένοι. 

Είναι πολύ δύσκολο να τα κλείσω όλα αυτά σε ένα κουτί και να τα ξεχάσω. Δεν θέλω να τα ξεχάσω! Η σχέση που είχαμε μπορεί να τελείωσε αλλά οι αναμνήσεις μένουν. Στις φωτογραφίες που βγάλαμε και κολλήσαμε πάνω από το κρεβάτι για να συνοδεύουν τα όνειρά μας. Στα αντικείμενα που όταν τα βλέπεις σου θυμίζουν εκείνο το συγκεκριμένο άτομο. Σε εκείνη την μπλούζα σου, που έχω ακόμα κρεμασμένη στην κρεμάστρα μου και δεν θέλω να σου την δώσω. Έχει ακόμα το άρωμά σου και είναι λες και την άφησες εχθές στο σπίτι μου. 

Είναι όσα ζήσαμε και δεν γίνεται να σβηστούν. Μπορεί οι δρόμοι μας να χωρίσουν αλλά πάντα θα σε θυμάμαι. Και ίσως τώρα βρίσκεσαι σε άλλη αγκαλιά και χαίρομαι γι’ αυτό. Γιατί σημαίνει πως ο ένας από τους δυο προχώρησε μπροστά και δεν έμεινε παγωμένος στο παρελθόν. Δεν σε κρίνω. Η ζωή είναι για να την ζεις στο έπακρο και όχι να φοβάσαι τι θα πετύχεις στην επόμενη στροφή. Γι’ αυτό ζήσε και εύχομαι να περνάς καλά. 

Άλλωστε, το αξίζεις!

verros

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s