Κυριακή, γιορτή και σχόλη Χωρίς κατηγορία Speak.Easy

Γραμμένο σε α’ πρόσωπο.

Της Κυριακής Κοπαράνη

Γενικά,δεν μου αρέσουν οι παρομοιώσεις και πάντα με ενοχλούσε όταν έπρεπε να τις ψάξω σε ένα ποίημα ή ένα κείμενο στο σχολείο. Αν και σε διευκολύνουν πολλές φορές γιατί δίνεις στον άλλο να καταλάβει ακριβώς ό,τι θες να πεις. Αλλά και πάλι. Πάντα μου άρεσε να βλέπω τα πράγματα ρεαλιστικά και αυτό πιστεύω είναι που ευθύνεται για όσα κάνω ή δεν τολμώ και μετά το μετανιώνω.

Δεν μου αρέσει να ρισκάρω. Μ’ αρέσει να βολεύομαι στη σιγουριά μου. Με εκνευρίζει που όλη την ώρα ζητάω συγνώμη και ας μην φταίω. Μου την δίνει που θέλω να λέω συνέχεια την αλήθεια, όπως και το κλαίω μπροστά σε άλλους. Σε κάνει να φαίνεσαι τόσο αδύναμος και κάτι τέτοιο είναι εκνευριστικό.

Κάτι άλλο που δεν μου αρέσει είναι να γράφω για τα πολύ προσωπικά μου. Νομίζω ότι δεν θα ενδιέφερε και πολλούς. Για αυτό υπάρχουν και τα ημερολόγια άλλωστε ή καλύτερα η τριτοπρόσωπη αφήγηση και άλλα πολλά τεχνάσματα γραφής.

Και ενώ κανείς θα έλεγε πως αυτό το κείμενο είναι βαρετό και μοιάζει με μια λίστα όσων μισεί μια 20χρονη, δεν είναι. Στο περίπου τουλάχιστον. Είναι μια προσωπική υπέρβαση της τελευταίας μου δυσαρέσκειας. Εάν και μικρό είναι ένα τελείως προσωπικό κείμενο, χωρίς καμία αφήγηση στο β’ ή γ’ πρόσωπο.

Και τώρα δεν ξέρω ακριβώς αν χαίρομαι μόνο ή αν νιώθω και λίγο περίεργα…

koparani

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s