Αργώ λίγο, αλλά έρχομαι Speak.Easy

*επιβίωση

"Βλέπουμε σαρβάιβορ για άλλους λόγους. Ο καθένας έχει τους δικούς του και σίγουρα κάποιοι από αυτούς είναι λόγοι επιβίωσης." [*επιβίωση - Της Νίκης Κωνσταντίνου-Σγουρού]

της Νίκης Κωνσταντίνου-Σγουρού

[ιστορίες για ανθρώπους που τα προλαβαίνουν όλα] #34

Οι γάτες μαθαίνουν να ζουν σε συγκεκριμένους χώρους, δένονται με τα σπίτια και τις συνήθειες των συγκατοίκων τους. Ή τουλάχιστον έτσι λένε αυτοί που ξέρουν, εγώ ποτέ δεν είχα γάτα.

Οι κάκτοι επιβιώνουν παρά την ζέστη στα μπαλκόνια μας με ελάχιστο νερό. Τους επιλέγω γιατί νιώθω ασφάλεια: μπορώ να πάω διακοπές και να μην έχω τύψεις. Με περιμένουν ζωντανοί και χαμογελαστοί. Δεν πηγαίνω, βέβαια, ποτέ τις διακοπές που θα άντεχαν οι κάκτοι μου.

Μαθαίνω να επιβιώνω με την προσμονή της μίας βουτιάς στην θάλασσα πριν ακόμα γίνει καλοκαίρι. Όταν γίνεται καλοκαίρι επιβιώνω με την προσμονή των βουνοκορφών που αχνοφαίνονται από το αγαπημένο μου μπαλκόνι.

Η επιβίωση είναι συχνά το αεράκι που σε φυσάει όταν ανοίγεις ένα παράθυρο. Ή η θαλπωρή όταν θα κλείσεις το αντίστοιχο παράθυρο που ξέχασες ανοιχτό όλη τη μέρα.

Άρα είναι μια απόφαση και μια συμπεριφορά: ένα σύνολο ενεργειών και σκέψεων για να συνεχίσεις. Ή να σταματήσεις. Μαθαίνω κάθε μέρα από την αρχή πως η επιβίωση αφορά τα μικρά και τα μεγάλα: τη διαφύλαξη της δημιουργικότητας, την καλή βιταμίνωση του οργανισμού, τις στιγμές ευτυχίας, το σωστό ζευγάρι παπούτσια για πολύ περπάτημα, την διαχείριση των χρημάτων. Είναι συχνά ένα χαμόγελο ή ένα άρωμα. Ένα ριζότο και ένα ξέσπασμα στο μάρμαρο της κουζίνας, τα υλικά που δεν απορροφούν τα δάκρυα και εκκαθάριση των δυσάρεστων καταστάσεων.

Ταυτόχρονα δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι παράλληλο αποτέλεσμα. Όσο κινείσαι και δεν ξεχνιέσαι, επιβιώνεις. Ενδεχομένως επιβιώνεις καλύτερα και πιο ευχάριστα όσο πιο πολύ ξεχνιέσαι. Όσο αφαιρείσαι, κοιμάσαι, βλέπεις χαζομάρες στην τηλεόραση, κάνεις άσκοπες βόλτες και τελειώνεις αβίαστα τις δουλειές σου.

Η επιβίωση είναι η εδραίωση της άνοιξης. Είναι το μισό βήμα που σε χωρίζει από το καλοκαίρι. Είναι το αισιόδοξο κλείσιμο του ματιού -ακόμα κι όταν αυτό γίνεται μηχανικά- τις μέρες που δεν προλαβαίνεις να ξεχαστείς και το μυαλό σου έχει γεμίσει αντιπαραγωγικό άγχος.

Είναι η σιγουριά πως οι κάκτοι θα αντέξουν την απουσία σου.

[Υποσημείωση (που δεν μπορώ να αντισταθώ και να μην προσθέσω): μήπως τελικά βλέπουμε όλοι τόσο μανιωδώς σαρβάιβορ, επειδή προσπαθούμε να δώσουμε ένα άλλο νόημα στην επιβίωση; Μήπως ψάχνουμε τις δικές μας ακραία επιβιωτικές αντιδράσεις στα πράγματα; Ναι. Όχι. Βλέπουμε σαρβάιβορ για άλλους λόγους. Ο καθένας έχει τους δικούς του και σίγουρα κάποιοι από αυτούς είναι λόγοι επιβίωσης.]

konstantinou sgourou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s