Η αρχή της αβεβαιότητας

Της Δήμητρας Βαρβούτη

Ή αλλιώς [24-24|28-28]
Όλα είναι κύκλος. Είναι κάπως αινιγματικό πόσο κυκλικά συμβαίνουν τα γεγονότα, οι αφίξεις και οι αναχωρήσεις ανθρώπων και πραγμάτων προς και από τη ζωή σου. Συχνά σε κάνει να αναρωτιέσαι αν είναι δυνατόν αυτές οι μικρές συμπτώσεις αριθμών και προσώπων να είναι τυχαίες. Αναζητάς την απάντηση σε κάτι ανώτερο, υπεράνθρωπο. Τα πάντα γύρω μας είναι δομημένα με τόση ομορφιά και ακρίβεια, που είναι λογικό να ψάχνει κανείς το δικό του μερίδιο και λόγο ύπαρξης μέσα σε τούτη τη φαντασμαγορία.


Μία συμβουλή: μην είσαι αλλεργικός στον χρόνο. Ας τον να περάσει, να σου φέρει ό,τι είναι να έρθει και να σου πάρει ό,τι δεν χρειάζεσαι. [Κι αν μου πάρει κάτι που νομίζει ότι δεν χρειάζομαι, αλλά εν τέλει το έχω ανάγκη;] Η φυσική ροή. Για να ξεπεράσεις τα όριά σου, πρέπει πρώτα να γνωρίζεις ποια είναι. Μέχρι στιγμής, ξέρω ότι η φυσική ροή θα μου δείξει τον δρόμο, άλλα η απόφαση του τι θα κάνω με αυτόν τον δρόμο είναι εξ ολοκλήρου δική μου.
Αγάπησες το ψέμα και την ομορφιά του. Ξέχασες ότι υπήρξες αθώος και ευτυχισμένος. Τώρα πια επιθυμείς να ξαναγίνεις αθώος και ευτυχισμένος και προσκυνάς τούτη την επιθυμία. Ψάχνεις μια αλήθεια που ξέχεσες ότι κάποτε γνώριζες. Και τυφλωμένος από την επιθυμία, άφησες τον εαυτό σου να γίνει έρμαιο του ψέματος που ύφανες.
Απίστευτη παράνοια οι άνθρωποι. Μανία που έχουν με τα όρια· πασχίζουν πάντα να τα ξεπερνούν, και μια μέρα τα τινάζουν όλα στον αέρα. [είναι εκείνη η ανένταχτη σκέψη και αυτή η ατελέσφορη επιθυμία]
Το αιώνιο παράπονό μου· ότι δεν κατάφερα να δω την αρχή του κόσμου, κι έτσι αναγκάστηκα να αρκεστώ στην εμπειρία των άλλων και στην ανεπάρκεια του εαυτού μου.
[Αβάσταχτο που είναι να ξέρεις μόνο εσύ την αλήθεια]
Η αρχή της αβεβαιότητας, λοιπόν. Όχι του Heisenberg, αλλά του ανθρωπάκου:
«Όσο μεγαλύτερη είναι η ακρίβεια στον προσδιορισμό του μέλλοντος στη ζωή ενός μικρού, κινούμενου ανθρωπάκου, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η αβεβαιότητα στην εκπλήρωση/ πραγματοποίηση του.»
[ήρθα, όπως σου υποσχέθηκα. αντίο]

 

*πηγές έμπνευσης: οι θεατρικές παραστάσεις «Το όνειρο ενός γελοίου» και «Ταρτούφος», το αφιέρωμα στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ για τον Κώστα Τσόκλη, η ζωή μου και.. η χημεία!

varvouti

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s