Γόρδιος δεσμός.

Της Ντίας Κουκ

Όσο περνούσαν οι μέρες, τόσο οι σκέψεις της δεν είχαν νόημα. Σκεφτόταν τόσα πολλά να κάνει, ονειρευόταν, επιθυμούσε, ζήλευε ό,τι οι γύρω είχαν αποκτήσει. Έβρισκε στο ποτό παρηγοριά, αποκλείοντας έναν έναν τους καλούς φίλους, που θα στέκονταν στο πλευρό της, ό,τι και αν συνέβαινε. Μέσα στη ζάλη, οι ιδέες γίνονταν γόρδιος δεσμός, με δεσμά και ένα αδιάκοπο σιγανό ψιθύρισμα.

Η Ζωή, από μικρή ονειρευόταν να γίνει δημοσιογράφος. Είχε δει στην τηλεόραση πως ήταν όμορφα ντυμένες. Έδειχναν ισχυρές και ανεξάρτητες, έτοιμες να ορμήξουν σε καταλύματα για να βρουν την είδηση, σχεδιασμένες για να αντέξουν ακόμα και σε τυφώνες. Όλα αυτά τα είδε αργότερα. Τότε, της φάνηκε η τέλεια δουλειά. Της είχε πει ο μπαμπάς της : “Οι γυναίκες αυτές ταξιδεύουν πολύ, δεν έχουν χρόνο για να κάνουν παιδιά, όπως κάναμε εμείς την αδερφή σου”. Ό, τι και της έλεγε ο μπαμπάς, αυτό ήθελε να κάνει. Την ενθουσίασε ο τρόπος, με τον οποίο εκφράζονταν αυτές οι όμορφες κυρίες. Έτσι συνήθιζε να λέει σ’ όλους : “Εγώ μία μέρα, θα γίνω δημοσιογράφος και θα γυρίσω όλο τον κόσμο να μαθαίνω για τους ανθρώπους”. Οι μεγάλοι έβρισκαν χαριτωμένες τις αθώες δηλώσεις, που έκανε η μικρή για να δείξει τη χαρά και την προσμονή της. Είχε ό, τι κυκλοφορούσε σε βιβλίο, μέχρι τα 10 της είχε διαβάσει Νίτσε και Προυστ, μπορούσε με ευκολία να συζητήσει και να εκθέσει τις απόψεις της.

Όσο περνούσε ο καιρός, ωρίμαζε –νωρίτερα από παιδιά της ηλικίας της- και αυτό την έκανε λιγότερο αρεστή στους πολλούς. Οι 2 φίλες της από το δημοτικό συνέχιζαν να είναι δίπλα της, όπως και η ίδια της στήριζε στις δύσκολες στιγμές. Συνέχιζε να αγωνιά για την εκπαίδευσή της και να διαβάζει για τις εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο. Κάθε μέρα ένιωθε, λίγο πιο κοντά από την απομάκρυνση από το στόχο της, δεν της έφταναν όσα διάβαζε και ήθελε να μάθει περισσότερα, αλλά δεν είχε τον απαραίτητο χρόνο. Οι καθηγητές την καθησύχαζαν, λέγοντας της πως όλα αυτά θα τα έκανε αργότερα. Η αγαπημένη της καθηγήτρια τής έλεγε συχνά : “Ζωίτσα, σβήσε τη φωτιά της γνώσης που καίει μέσα σου, έλεγξε την ένταση της, αλλιώς θα σε κάψει μαζί της. Όλα όσα έχεις παλέψει να αποκτήσεις, θα χαθούν, σαν να είσαι ένα χαρτάκι κοντά στη φλόγα του κεριού”.

Συνεχίζεται…     

kouk

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s