Ρομαντισμός Χωρίς κατηγορία Speak.Easy

Οι μέρες του φωτός

Του Δημήτρη Βέρρου

Είναι νωρίς, το ξέρω μην με παρεξηγήσεις. Φταίνε οι μέρες που έχουν γίνει πιο μεγάλες. Οι νύχτες έχουν μια πρώιμη γεύση καλοκαιριού και τα δέντρα έχουν αρχίσει να στολίζονται και να απολαμβάνουν αυτές τις φωτεινές μέρες όσο και εμείς. 

Το πρωί, ξυπνάς και νιώθεις τον ήλιο πάνω σου να σε τονώνει. Αμέσως, βάζεις κάτι ελαφρύ. Ένα πολυχρησιμοποιημένο τζιν που το έχεις χρόνια και το αγαπάς. Μια ψηλή μπλούζα και τα αγαπημένα σου σταράκια και βγαίνεις από το σπίτι. Παίρνεις καφέ στο χέρι και περνάς την μέρα σου κάνοντας βόλτες με φίλους. Γελάς αληθινά, μιλάς μέσα από την καρδιά σου και νιώθεις πως η καλύτερη εποχή του χρόνου έρχεται σιγά – σιγά και ο ενθουσιασμός σου αυξάνεται. Είναι αυτή η εποχή που σε προκαλεί να είσαι όλη μέρα στους δρόμους. 

Και τα βράδια; Τα βράδια μωρό μου είναι τα καλύτερα!

Οι νύχτες είναι αφιερωμένες σε μας. Σε σένα και σε μένα και προσπαθούμε να τις κάνουμε όσο πιο ξεχωριστές γίνεται. Μην πάει ο νους σου στο πονηρό. Φτιάχνουμε αναμνήσεις. Αναμνήσεις που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό μας. Μιλάμε για τα όνειρα που έχουμε από μικρά παιδιά. Κάποια είναι χαζά και γελάμε. Το πρόσωπό σου κοκκινίζει από ντροπή και είσαι τόσο όμορφη που δεν μπορώ να αντισταθώ σε ένα φιλί. Κουλουριάζεσαι στην αγκαλιά μου και περνάμε την υπόλοιπη ώρα έτσι, μέχρι που ο ουρανός φωτίζει και παρακολουθούμε τα φώτα της ανατολής να μπερδεύονται στον ουράνιο καμβά και να δημιουργούν έναν πίνακα που ούτε ο καλύτερος ζωγράφος δεν θα μπορούσε να φτιάξει. Έπειτα, κλείνεις τα μάτια σου και η ρυθμική σου ανάσα μου γαργαλάει τον λαιμό αλλά δεν κουνιέμαι από την θέση μου. Τις απολαμβάνω αυτές τις στιγμές μωρό μου και τις θέλω. 

Με ξυπνάς με ένα φιλί και με κοιτάς με αυτό το χαμόγελο που σε κάνει να λάμπεις ολόκληρη. Πιάνω μια τούφα από τα μαλλιά σου και την κουνάω δυο φορές σαν να χτυπάω κάποιο καμπανάκι. ένα δικό μας αστείο, και το δωμάτιο γεμίζει από τα γέλια σου. Η μέρα είναι ακόμα καλή και ο χρυσαφένιος ήλιος μας προκαλεί να βγούμε και να περάσουμε όλη την μέρα στους δρόμους. Χωρίς έγνοιες, χωρίς απαγορεύσεις. Να ζήσουμε κάτι καινούριο. Κάτι δικό μας, και δεχόμαστε την πρόκληση. 

Είναι απρόβλεπτες οι μέρες του φωτός μωρό μου, αλλά ωραίες. Ω! Πόσο ωραίες.

verros

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s