Χωρίς κατηγορία Penelope's about

Η αδερφή μου έχει την καλύτερη αδερφή του κόσμου.

Της Πηνελόπης Γκιώνη

Μετά τις δύο γιορτινές βδομάδες του Πάσχα που περάσαμε στα χωριά μας, σαν σωστοί παρακατιανοί, με οβελίες και ολόκληρο το σόι μαζεμένο, μη ξέροντας πως να αποδράσουμε, αποφάσισα να αφιερώσω ένα άρθρο στον ένα και μοναδικό συγγενή που βρίσκεται πάντα δίπλα μας σε τέτοιες «χαρούμενες» οικογενειακές στιγμές και όχι μόνο.. αδερφούλα και αδερφούλη του κάθε ένα από εμάς, το άρθρο είναι για σένα.

(ακολουθεί περιεχόμενο άκρως βιωματικό και δραματικό)

Ζώντας τα τελευταία 18 χρόνια με μια αδερφή μικρότερη και μάλιστα στο ίδιο υπνοδωμάτιο, πολλές ήταν οι φορές που μου πέρασε απ’ το μυαλό η σκέψη του πόσο τέλεια θα περνούσα ως μοναχοπαίδι… Τι να πω πια για το αιώνιο πρόβλημα των ρούχων αφού η μπέμπα (όπου “μπέμπα” = η αδερφή μου, σου, του/της) αποφασίζει ν’ ανοίξει την δική σου ντουλάπα και να φορέσει κάτι δικό σου, αφού βαρέθηκε τα δικά της, και σιιιγουρα αυτό το «κάτι» είναι αυτό που είχες επιλέξει ΕΣΥ να φορέσεις εκείνη την ημέρα… και σιιιγουρα θα το βρείς κάπου πεταμένο και λερωμένο ΑΛΛΑ η μπέμπα ποτέ δεν θα σου δώσει ρούχο δικό της εκτός αν της τάξεις να της χαρίσεις το νεφρό σου! Συνεχίζω με τους αμέτρητους εκβιασμούς που δέχτηκες για να μην πει τίποτα στην μαμά και στον μπαμπά και τα τόσα παιχνίδια, ρούχα, κοσμήματα, καλλυντικά που της έδωσες και τα πάρτυ που την πήρες μαζί σου για να μην πει κουβέντα…και τελικά είπε! Θα πιστέψω στα θαύματα αν βρεθεί ένας να μου πει πως του έχει αφήσει η αδερφή του ποτέ ζεστό νερό αφού έκανε η ίδια μπάνιο και δεν είπε και ψέματα πως «ναι, ναι έχει, μπες!» με αποτέλεσματα να κοντέψεις να πάθεις ανακοπή από το παγωμένο νερό(ώπ, αυτή είμαι εγώ όποτε το προσπερνάμε διακριτικά..) Μην θυμηθώ τις φορές που σκέφτηκες «μόλις γυρίσω σπίτι θα φάω το γλυκό που άφησα» και όταν γύρισες απλά έλειπε το γλυκό, το μισό ψυγείο και ό,τι άλλο θα μπορούσε να απαλύνει τον πόνο της απώλειας.. Να μιλήσω για τα δανεικά κι αγύριστα; (αα, πάλι εγώ) Ενός λεπτόυ σιγή για όλα εκείνα τα πράγματα που χάλασε, έσπασε ή τελείωσε αλλά ποτέ δεν στο παραδέχτηκε και για όλες εκείνες τις δουλειές που της είπε η μαμά σας να κάνει κι αυτή σου είπε «η μαμά είπε να το κάνεις εσύ αυτό!» και δεν έκανε τίποτα. Προσωπικά, δέχτηκα ΚΑΙ bullying-τραμπουκισμό από την αδερφή μου καθώς πάντα ήμουν πιο αδύνατη και η αδερφή μου είχε περισσότερη δύναμη… με λίγα λόγια έτρωγα ξύλο!

Γεμάτη πληγωμένες αναμνήσεις και παιδικά τραύματα συνεχίζω..

Για να μην αφήσω παραπονεμένο τον ανδρικό πληθυσμό, τους αδερφούς σας, παρ’ όλο που δεν έχω αδερφό (όχι ότι η αδερφή μου διαφέρει πολύ) έχω δει πάνω κάτω πως είναι να έχεις αδερφό και ειδικά μεγαλύτερο. Κανένα αγόρι δεν σε πλησιάζει ως τα 25 και αν κάποιος σου μιλήσει αυτόματα μπαίνει στο black list και τρώει φάπες. Όχι παλικάρια, δεν προστατέψατε τις αδερφές αλλά εκείνο το ένα αγόρι που ήθελαν τώρα σας φοβάται και δεν τις κοιτάει καν, αιτία κατάθλιψης λέγεται αυτό! Η ακαταστασία είναι συνώνυμό σας και μάλλον δύσκολα επιβιώνει κανείς μέσα στο δωμάτιο σας αφού 9 στα 10 αγορίστικα υπνοδωμάτια φέρνουν αρκετά σε βομβαρδισμένα χοιροστάσια αλλά για πάρτη σας κάνετε μπάνιο 8 φορές την ημέρα (μην πω ξανά για το ανύπαρκτο ζεστό νερό). Τα ηλεκτρονικά είναι εθισμός γι’ αυτούς και μάντεψε.. πάλι δεν θα δεις το επεισόδιο στην τηλεόραση γιατί το σαλόνι το έχουν καταλάβει οι φίλοι του αδερφού σου και φωνάζουν όλοι σαν αούγκανοι παίζοντας fifa.. οκ! Τέλος, σου έλυσε το πρόβλημα λέγοντας σου «καλά είσαι χαζό;» κι εσύ απλά απόρησες γιατί για άλλη μια φορά το είπες σε αυτόν.

Επανέρχομαι με την σκέψη του να είσαι μοναχοπαίδι.. η σκέψη αυτή όσο γρήγορα έρχεται τόσο γρήγορα και φεύγει. Γιατί παρ’ όλο που σου έπαιρνε τα παιχνίδια έπαιζε μαζί σου με αυτά, γιατί δεν χτυπούσε μόνο εσένα αλλά και όποιον άλλο τολμούσε να σε πειράξει,γιατί παρακαλούσες να φύγεις απ’ το σπίτι να μείνεις επιτέλους μόνος σου και τώρα απλά σου λείπει αφόρητα, γιατί όλοι μας είπαμε «είσαι υιοθετημένος» αλλά μέσα μας ευχαριστούσαμε που έχουμε για αδερφή/ό κάποιον τόσο τέλειο, γιατί είναι τα μόνα άτομα που μπορούμε να λατρεύουμε και ταυτόχρονα να θέλουμε να χτυπήσουμε με όλη μας την δύναμη, γιατί χάρη σε αυτά δεν θα είμαστε ποτέ χωρίς φίλους..

Τώρα που τα παρατηρώ, ισχύει ο τίτλος.. και τον έχει γράψει η αδερφή μου.

gkioni.png

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s