Περί αστέρων και συμπάντων Speak.Easy

[a point in 10th dimension]

Της Δήμητρας Βαρβούτη

Είναι αυτή η εποχή του χρόνου που η ατμόσφαιρα μοσχοβολάει γιασεμί και νυχτολούλουδο. Είναι η εποχή που όταν έχεις κάποιο πρόβλημα και αποφασίζεις να πάρεις μια βαθιά ανάσα για να το αφήσεις πίσω σου, η μυρωδιά των λουλουδιών σε κάνει να ξεχνάς γιατί χρειαζόσουν αυτήν την ανάσα εξ’ αρχής. Μπορείς πια να καθίσεις στα σκαλιά μιας πολυκατοικίας και να απολαύσεις τα παιδιά που παίζουν μουσική στην γωνία, χωρίς να κρυώνεις. Βγαίνεις από το μάθημα και είναι ακόμα μέρα. Χαίρεσαι μια κρύα μπίρα και τον ήλιο σαν να είναι τα πιο πολύτιμα πράγματα στη γη. [και γιατί να μην είναι;]


Βγαίνω από το σπίτι μου, φορώντας το αγαπημένο μου τζιν μπουφάν και είναι ιδανικά. Κατευθύνομαι στο παρκάκι απέναντι και κάνω κούνια. Καθώς αιωρείται το σώμα μου στον αέρα, φαίνεται πως μαζί του αιωρούνται και οι σκέψεις μου. Πάλλονται μέσα στο κενό και μου θυμίζουν ότι συνήθως, οι πιο όμορφες σκέψεις είναι και οι πιο επικίνδυνες. Αν το να τρελαθώ σημαίνει ότι θα καταλάβω τον κόσμο, ας είναι. [υπάρχω;]
Τι αδιάσειστες αποδείξεις έχεις ότι όντως υπάρχεις; Κι αν υπάρχεις, πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι υπάρχει επίσης και οτιδήποτε άλλο βλέπεις; Το να αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο με τις αισθήσεις σου είναι σαν να διεξάγεις ένα πείραμα, στις μετρήσεις του οποίου θα πρέπει να κουβαλάς πάντα ένα συστηματικό σφάλμα· την υποκειμενικότητα της πραγματικότητας. [την ανθρώπινη (αν)ικανότητα;]
Ο κόσμος είναι φτιαγμένος από συνειδητότητα. Ένα άτομο εμφανίζεται σε ένα συγκεκριμένο μέρος μόνο όταν το μετρήσεις. Αλλιώς είναι σκορπισμένο παντού στο χώρο, μέχρι ένας συνειδητός παρατηρητής να αποφασίσει να το κοιτάξει. Θα είχε δημιουργηθεί το σύμπαν αν κάποιος δεν το παρατηρούσε; Πόσες φορές έχει συμβεί η μεγάλη έκρηξη; Δηλαδή, η ύπαρξη ενός αντικειμένου είναι έγκυρη, μόνο αν υπάρχει κάποιος να την παρατηρήσει; [πανέμορφη κι επικίνδυνη ιδέα.]
Τι κι αν βρισκόμαστε στην 4η, ίσως στην 8η διάσταση, απλώς δεν είμαστε ικανοί να το συνειδητοποιήσουμε, αφού εξ’ ορισμού αντιλαμβανόμαστε τρεις διαστάσεις. [δεν θα μάθουμε ποτέ] Η τέταρτη διάσταση είναι μια γραμμή που ενώνει το σύμπαν όπως ήταν πριν λίγο, με το παρόν σύμπαν. Ίσως, η τέταρτη διάσταση είναι μια γραμμή που ενώνει τη γέννηση του σύμπαντος με μία από τις πιθανές καταλήξεις του. Το μυστικό για να αντιληφθεί κανείς περισσότερες διαστάσεις από τρεις, είναι να παρομοιάσει την επόμενη διάσταση με μία γραμμή, που να μεταχειρίζεται την αμέσως προηγούμενη σαν ένα μοναδικό σημείο. Θα πρέπει να φανταστούμε όλες τις πιθανές χρονικές γραμμές που θα μπορούσαν να έχουν ξεκινήσει με την μεγάλη έκρηξη και να έχουν τελειώσει με όλες τις πιθανές λήξεις του κόσμου μας. [το άπειρο γίνεται ένα σημείο]
Προχωρώντας μέσα στον χρόνο και τις διαστάσεις, το τελικό στάδιο θα ήταν να φανταστούμε όλες τις πιθανές διακλαδώσεις για όλες τις πιθανές χρονικές γραμμές όλων των πιθανών συμπάντων και να τα μεταχειριστούμε σαν να ήταν μοναδικό σημείο. [η 10η διάσταση] Αν θέλουμε να μεταβούμε στην 11η διάσταση, τότε θα πρέπει να φανταστούμε ένα άλλο σημείο, ώστε να ορίσουμε μια νέα γραμμή. Τι άλλο, όμως, θα μπορούσε να έχει μείνει να φανταστούμε, αν έχουμε ήδη φανταστεί όλες τις πιθανές χρονικές γραμμές όλων των πιθανών διαφορετικών συμπάντων και όλες τις διακλαδώσεις τους; [ποιος ξέρει(: ]

varvouti

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s