Χρυσαφένιες ιστορίες

Για τα ζώα χωρίς φάρμα

Της Φάτα Μοργκάνα

Θα ήθελα να γράψω για το τέλος μιας εποχής, όμως οι περισσότεροι από εσείς δε ζήσατε τα χρόνια του Felix και σίγουρα θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές και θα αναρωτιέστε σε τι αναφέρομαι. Μάλλον έχω γράψει πολλές φορές για τις καινούριες αρχές και τα τέλη των ωραίων πραγμάτων, ξέρουμε όλοι πως ό,τι αρχίζει ωραία τελειώνει με πόνο και πως όταν μια πόρτα κλείνει, τότε ανοίγει μια άλλη και άλλα τέτοια διάφορα. Οι αποχωρισμοί είναι τόσο συχνοί στη ζωή μας, πότε χάνουμε το πορτοφόλι μας, πότε εξαφανίζεται η γάτα της γειτονιάς, πότε χάνουμε τη δουλειά μας. Έχουν γραφτεί τόσες χιλιάδες λέξεις για αυτό το θέμα, που μάλλον έχουν εξαντληθεί από την τράπεζα λέξεων και δεν θα είναι δυνατό να τα επαναλάβω εγώ ξανά όλα αυτά τα τσιτάτα και τις συμβουλές. Θέλω όμως να γράψω για τον Λεό τον σκύλο και τον μικρό μας αποχωρισμό.

Ο Λεό ήρθε στο σπίτι μου για δύο ημέρες, όσο ο φίλος μου ο Θανάσης έλειπε ταξίδι. Δύο ημέρες εργάσιμες που έπρεπε να πάω στο πανεπιστήμιο, σε μια συνέντευξη για δουλειά και ίσως και στο γυμναστήριο σούπερ μάρκετ για τσιπς κλπ. Ο μικρός σκύλος φίλος μου ήταν σχεδόν συνέχεια μαζί μου. Στο σπίτι καθόταν σε μια γωνία πάνω στην κουβερτούλα του και λαγοκοιμόταν. Στο πανεπιστήμιο όπου τον πήρα μαζί για να μην είναι μόνος του πολλές ώρες κούρνιασε κάτω από την καρέκλα μου και τριβόταν στα πόδια μου. Όταν πήγα στη συνέντευξη τον είχα συνέχεια στο νου μου και πριν φύγω από το σπίτι κάλυψα όπως μπορούσα τις πρήζες για να μην πάθει ηλεκτροπληξία(!).

Το βράδυ γύρω στις 11 βγήκαμε για μια μικρή βόλτα στη γειτονιά και το μικρό πάρκο δίπλα στο σπίτι μου ήταν θεοσκότεινο. Ο Λεό είναι ένα τόσο φοβισμένο σκυλάκι που ούτε από τους αρουραίους που βρήκαμε μέσα στον κάδο σκουπιδιών δε θα μπορούσε να με προστατεύσει. Τελικά δε μας συνέβει κάτι, μόνο μια παρέα εφήβων πετύχαμε μέσα σε αυτό το άδειο πάρκο που έψαχναν ένα μπαρ. Δεν ήξερα που έχει μπαρ, οπότε τους έδειξα προς μια κατεύθηνση με το χέρι μου. Ίσως να ήμουν σωστή.

Μέσα στη νύχτα ο Λεό έκοβε βόλτες μέσα στο σπίτι. Με ξυπνούσε, κοιταζόμασταν, εγώ του έλεγα να πάει για ύπνο και γυρνούσα πλευρό. Τα ξημερώματα όταν κοιταχτήκαμε για πολλοστή φορά κουνούσε την ουρά του χαρούμενος. Μου άρεσε η σκέψη πως κάποιος χάρηκε τόσο πολύ που ξύπνησα. Στις 07.30 βγήκαμε για την πρωινή του βόλτα. Θα ήθελα πολύ να μείνω παραπάνω στο κρεβάτι, αλλά όταν ξυπνάς και θες να πας προς νερού σου δεν είναι ευχάριστο το να περιμένεις με τις ώρες και ούτε γνώριζα αν ο Λεό θα μου έδειχνε με κάποιο τρόπο πως ήρθε η ώρα για τη βόλτα.

Όσο διάστημα ήμασταν μαζί ένιωθα πως συνέχεια κάποιος με παρακολουθεί. Ακόμη κι αν είσαι μόνος μέσα στο σπίτι, αν αγαπάς τη μοναξιά, με το σκύλο ή τη γάτα ή ένα άλλο ζωντανό παύεις να είσαι μόνος, δεν υπάρχει μοναξιά για να απολαύσεις. Τα ζώα είναι υπέροχα, είναι φανταστικά. Μα είναι σαν να έχεις ένα παιδάκι και αυτή η ευθύνη είναι μεγαλύτερη απ’ όσο φαίνεται.

Τις γραμμές αυτές τις έγραψα για όλους αυτούς που θέλουν ένα κατοικίδιο και δεν μπορούν να έχουν. Δοκιμάστε για λίγες ημέρες με το ζωάκι του φίλους σας και ίσως να αλλάξετε γνώμη.

Σε άλλα νέα χθες το βράδυ είδα ένα όνειρο με μικρά γατάκια και μικρά σκυλάκια. Στο όνειρό μου προσπαθούσα να τα φροντίσω, μα όμως αυτά κατέληξαν παγωμένα με γουρλωμένα τα μάτια μέσα σε ένα γυάλινο ψυγείο. Όχι και το πιο ωραίο όνειρο.

Στη φωτογραφία βλέπετε εμένα με τη φίλη μου το φίδι. Θα ήθελα πολύ να την υιοθετήσω, αλλά δεν έχω κατάψυξη για να αποθηκεύω τα ποντικάκια που τρώει.

Για το Felix και όλα όσα μου προσέφερε αυτόν τον τέλειο χρόνο. Ένα κεφάλαιο κλείνει, μα ελπίζω οι υπέροχοι άνθρωποι που γνώρισα εκεί να μείνουν κοντά μου. Πέρασα υπέροχα και θα μου λείψεις.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s