Δεύτερες ευκαιρίες σε αυτούς που το αξίζουν.

Του Δημήτρη Βέρρου


Ξέρεις, σαν άτομο δεν δίνω εύκολα δεύτερες ευκαιρίες. Δεν ξέρω τι φταίει και το κάνω αυτό. Ίσως είμαι απόλυτος, ίσως πάλι πρέπει να μου αποδείξεις την αγάπη σου για να σε πιστέψω. Σκληρό; Μπορεί, αλλά δεν μπορώ να πιστέψω κάποιον που μου είπε ψέμματα και με πρόδωσε χωρίς δεύτερη σκέψη. Όταν εσύ δίνεις τα πάντα στον άλλο και αυτός σε ξεγράφει στο λεπτό σαν να μην είσαι τίποτα, πως μπορείς να τον δεχτείς πάλι πίσω και να προσποιηθείς ότι όλα είναι καλά; Σε τρώει κάτι μέσα σου. Είναι το αίσθημα της αμφιβολίας που σου λέει ότι μπορεί να το κάνει ξανά. Ότι θα το κάνει ξανά και εσύ γίνεσαι επιφυλακτικός. Σκέφτεσαι καλά αυτά που θα πεις, αυτά που θα μοιραστείς και περιμένεις πότε θα φύγει ξανά και θα σε αφήσει μόνο να μαζεύεις τα κομμάτια σου. Όλο αυτό, σε επηρεάζει και αρχίζεις να μην εμπιστεύεσαι εύκολα τους ανθρώπους γύρω σου. 

Μόνο τα φιλαράκια. Μόνο εκείνους τους ανθρώπους που ήρθαν στην ζωή σου ξαφνικά και είπαν θα μείνω κοντά σου για πάντα. Είπαν θα είμαι εδώ και το έκαναν όσα χρόνια και αν πέρασαν. Σε καβγάδες, σε στεναχώριες, σε χαρές, ήταν δίπλα σου και σε βοηθούσαν. Μόνο αυτούς τους ανθρώπους μπορείς να εμπιστευτείς πως δεν θα σου καταστρέψουν την ζωή και έπειτα θα χορέψουν στα συντρίμμια της ψυχής σου. Αυτοί αξίζουν την δεύτερη ευκαιρία σου γιατί σπάνια θα την χρειαστούν. Γιατί είναι η οικογένεια που επέλεξες και σε έχει κάνει ευτυχισμένο. Οι έρωτες θα έρθουν και θα φύγουν αλλά οι φίλοι σου θα είναι εκεί για πάντα. Είναι η σταθερή αξία της ζωής σου και είσαι περήφανος που τους έχεις. 

Τι γίνεται όμως όταν μπαίνει στην ζωή σου ένα πρόσωπο που σε καθηλώνει; Είναι αυτό το άτομο που σου κόβει την ανάσα, που σου παίρνει το μυαλό και εσύ είσαι διατεθειμένος να κάνεις ένα σωρό βλακείες για πάρτη της προκειμένου να μην την χάσεις. Ξέρεις ότι θα σε καταστρέψει, ότι θα σου κάνει κακό αλλά δεν σε νοιάζει. Γιατί είναι αυτό το πρόσωπο που έρχεται μια φορά στην ζωή σου και την καθορίζει. Καμία άλλη δεν είναι σαν αυτή και εσύ το γνωρίζεις και επιζητείς την προσοχή της. Ώσπου φεύγει, αλλά εσύ νιώθεις καλά. Γιατί ξέρεις ότι θα γυρίσει και χαίρεσαι γι’αυτό. Την συγχωρείς παρόλο που δεν πρέπει να το κάνεις αλλά είσαι τυφλωμένος από την αγάπη και δεν μπορείς να δεις πως αυτό που κάνεις είναι λάθος. 

Ξέρεις, η λέξη συγχώρεση είναι μια βαριά λέξη που πολλοί την παίρνουν τοις μετρητοίς. Κρύβει μέσα της πόνο, δάκρυα και τελικά αγάπη για ένα πρόσωπο. Είναι το πρόσωπο που αγαπάς όσο τίποτε άλλο στον κόσμο και ξέρεις ότι μακριά του δεν αναπνέεις, δεν μπορείς να λειτουργήσεις ρε παιδί μου! Γι’ αυτό θα το συγχωρούσες σε κάθε ευκαιρία, όσες ευκαιρίες και αν σου έδινε. Γιατί είναι το ένα, το μοναδικό!

Αλλά ειλικρινά, το αξίζει; 

verros

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s