Αργώ λίγο, αλλά έρχομαι Speak.Easy

*ιούνιος

της Νίκης Κωνσταντίνου-Σγουρού

[ιστορίες για ανθρώπους που τα προλαβαίνουν όλα] #37

Μου φαίνεται εξαιρετικά χαριτωμένο πως με μια μικρή αναδρομή στους λογαριασμούς μας στα σόσιαλ μίντια μπορούμε να έχουμε μια πραγματικά πλήρη επισκόπηση των προηγούμενων χρόνων. Καθόμουν στον καναπέ και ανέπνεα, από μπροστά μου πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος σε ελάχιστα λεπτά. Ο Ιούνιος υπήρξε για μένα πάντοτε μήνας κομβικός. Οι άνθρωποι που αφήνουμε το σχολείο να μας προσδιορίζει έχουμε τον Ιούνιο για τέλος και τον Σεπτέμβρη για αρχή. Ποτέ δεν διανοηθήκαμε να ξεκινήσουμε με τη νέα χρονιά των ενηλίκων. Ποτέ δεν θα πούμε δικαστικό ή ακαδημαϊκό έτος. Οι χρονιές είναι πάντοτε σχολικές. Τα χρόνια περνούν όταν από την πρώτη δημοτικού πας στη δευτέρα. Και όταν από την έκτη πας στο γυμνάσιο.

Ο Ιούνιος είναι μήνας αποχαιρετισμών. Άλλοτε μικρών και άλλοτε μεγαλύτερων. Κάποιους δεν ξέρεις αν θα τους ξαναδείς. Κάποιοι πάνε στην κατασκήνωση, άλλοι στον παππού στη θάλασσα.

Ο Ιούνιος είναι ο μήνας της χρυσόσκονης και των ουράνιων τόξων. Όσες φορές και να κάνεις μπάνιο τα ψήγματα της σκόνης που λάμπει μένουν στο δέρμα σου. Σαν τραύματα που χαμογελούν θρασύτατα και περήφανα.

Ο Ιούνιος είναι μήνας προγραμματισμών και εκκαθαρίσεων. Μικρά και μεγάλα παιδιά αποφασίζουν τι θα κρατήσουν από τη χρονιά που πέρασε. Ανακυκλώνονται πολλές σημειώσεις, ποστ ιτ με τηλέφωνα και χρήσιμες πληροφορίες. Αρχειοθετούνται τα αξιαγάπητα: λίγα. Δεδομένων των συνθηκών.

Οι μεγάλοι και οι μικροί μεγάλοι προγραμματίζουν πού θα πάνε διακοπές. Εγώ θέλω μόνο τις πόλεις, όσο κι αν έχω πεθυμήσει τη θάλασσα. Τους καθαρούς βυθούς που αδειάζουν και ξεπλένουν το μυαλό. Όσο ανάγκη κι αν έχω αυτό το ολοκληρωτικό ξέπλυμα, λαχταρώ τελικά τα βιβλία και τα χιλιόμετρα που περπατούν τα πέδιλά μου.

Κάθομαι στον καναπέ και αναπνέω τον φετινό Ιούνιο. Μερικές στιγμές είναι Αύγουστος με την ζέστη και τις αμφιβολίες του τέλους του καλοκαιριού και άλλες στιγμές φθινόπωρο με αγκαλιές στην παραλία, ζακετούλα το πρωί και φρέσκες ξαφνικές βροχές. Ένας διαρκής αιφνιδιασμός: η -σχολική- χρονιά που πέρασε.

konstantinou sgourou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s