Απόδραση

Της Αθηνάς Κωνσταντίνου

Δεν θα μακρηγορήσω ούτε θα προσπαθήσω να με δικαιολογήσω.
Μου αρέσει η ασφάλεια και ό,τι αυτή αποπνέει.
Πόσο μάλλον τα άτομα που σου την προσφέρουν.
Κοιμάσαι ήσυχα τα βράδια ξέροντας ότι όλα είναι στη θέση τους.

Τι γίνεται όμως όταν υπάρχει τόση ασφάλεια;
Πνίγεσαι!
Μισείς λίγο τα άτομα που σου την πρόσφεραν και τα βράδια σου γίνονται ανήσυχα.
Καταλαβαίνεις ότι είχες πέσει σε μια λούπα και σιγά σιγά έχανες τον εαυτό σου.

Έτσι αποφάσισα να ξεφύγω.
Να αποδράσω.

Έδιωξα αυτούς που με περικύκλωναν με την ασφυκτική τους ασφάλεια (και κυρίως ανασφάλεια), τα βρήκα με τον εαυτό μου και πήρα πίσω όσα μου είχαν στερηθεί.
Και όλα αυτά με μία μόνο κίνηση: Άνοιξα την πόρτα του ‘’κλουβιού’’ μου!

Ξέφυγε από τα συνηθισμένα
Κάνε πράγματα για σένα
Θύμιζε στον εαυτό σου ποιος είσαι
Και μην αφήνεις τους άλλους να σου επιβάλλουν την ασφάλεια τους.
Μάθε να ζεις μέσα από την δημιουργία και απόλαυσε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.
Άφησε στην άκρη τα λάθη σου και κράτα τον επίλογο, μόνο και μόνο για να έχεις κάτι να θυμάσαι.

Α! Και μην ξεχάσεις να αποδράσεις κι εσύ…

konstantinou

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s