Χωρίς κατηγορία Ψυχε-Δελή-α

Η αλήθεια γυμνή.

Της Έλενας Δελήπαλτα

Η ειλικρίνεια των ανθρώπων ηθελημένα κρύβεται κάτω από λόγια, βλέμματα, συμπεριφορές, ρούχα.

Κρύβουμε ποιοι είμαστε, τι ή ποιον πραγματικά θέλουμε, τα συναισθήματα, τον θυμό μας. Την αλήθεια μας.

Σε ένα στημένο ραντεβού, θα ακούσεις ψέματα πολλά. Το φως της ημέρας ή το ρομαντικό φως των κεριών και του φεγγαριού, δεν είναι αρκετό για να «δείξει» ποιος πραγματικά είσαι.

Ποια στιγμή λοιπόν είναι όλη σου η αλήθεια εκτεθειμένη;

Όταν είσαι γυμνός. Απαλλαγμένος από κάθε στημένο ρούχο και μακιγιάζ, μάσκα και δε φοβάσαι να δείξεις στον άλλον τη γύμνια σου, τότε είσαι αληθινός.

Δύο γυμνοί άνθρωποι, δεν έχουν τίποτα να κρύψουν καθώς όταν τα ρούχα είναι περιττά, τα λόγια είναι ακόμα πιο αχρείαστα. Οι ψίθυροι , το λιγοστό φως, σου επιτρέπουν να αφεθείς από κάθε τι που σε κάνει να κρύβεις τον πραγματικό σου εαυτό. Αφήνεις τον άλλον να σε ανακαλύψει μέσα στη μυστήρια «ψευτιά» του σκοταδιού.  

τελικά, ίσως αυτά που φοβάται περισσότερο ο άνθρωπος, το σκοτάδι, η γύμνια σε βοηθούν να απελευθερώσεις την όποια αλήθεια σου. Γιατί, το σκοτάδι, η νύχτα, η έλλειψη της “ντυμμένης” αλήθειας της ημέρας, κρύβει τα περιττά και σε αφήνει να δώσεις στον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου, τα λίγα, τα αληθινά. η γύμνια από την άλλη, σε απαλλάσσει απο την εικόνα σου, αυτή που κρύβεις τα ελαττώματά σου με τα υλικά αγαθά που σου δίνει η σύγχρονη κοινωνία που ζεις και κινείσαι, τα ρούχα σου, τα μαλλιά σου, τη φτιαχτή τελειότητα της ψεύτικης αλήθειας σου.

κανείς όμως δεν είναι τέλειος. Ούτε καν εσύ που το διαβάζεις τώρα και λες, “ναι εγώ όμως θα μπορούσα να είμαι τέλειος”. ΄΄Οχι, δεν είσαι. Κανείς δεν είναι. Την τελειότητα τη φτιάχνεις για εσένα, όταν έχεις απελευθερώσει όλα εκείνα που κρύβεις πίσω απο την εικόνα σου, και έχεις αποδεχθεί μέσα στην αλήθεια σου τα ελαττώματά σου, όπως και εκείνα που νομίζουν οι άλλοι οτι έχεις..

Γυμνή αλήθεια. – σε αυτήν όλα είναι περιττά. Μόνο μερικοί ψίθυροι αρκούν, όπως και το άγγιγμα των δύο ανθρώπων που αποφάσισαν να μοιραστούν την αλήθεια τους. Να την ανταλλάξουν -. Αυτές τις στιγμές δε μπορείς παρά να είσαι 100% αληθινός. Να τον κοιτάξεις στα μάτια και να δεις όλο τον πόνο, την δειλία με την αιτία του παρελθοντικού ανεπούλωτου πόνου, και εσύ να μένεις με την απορία : “γιατί; Γιατί επέλεξε εμένα να τη μοιραστεί, και όχι τη κοπέλα που καθόταν πίσω μου; Και γιατί σήμερα; γιατί όχι αύριο, γιατί όχι χθες ή μεθαύριο ή του χρόνου;”

-γιατί εγω;

-γιατί εσύ;

-γιατί εμείς, και όχι κάποιοι άλλοι;

-γιατί ποτέ ξανα;

Δε μπορείς να είσαι αληθινός με όλους. Δε μπορούν όλοι να σε γδύσουν το ίδιο. Δε μπορείς με όλους να εξερευνήσεις το ίδιο την αλήθεια. Δε μπορείς όμως και με  όλους να κρύψεις την αλήθεια σου πίσω απο τη γύμνια.

Μουδιάζεις στην ιδέα του πόσο αληθινές είναι οι στιγμές.

Μουδιάζεις στην ειλικρίνεια της στιγμής σας, οτι αυτή είναι και θα είναι, και καμία άλλη.

Μουδιάζεις στο πόσο εύθραυστος, ευάλωτος, τρωτός ήσουν στη στιγμή σας αυτή.

Μουδιάζεις στην αλήθεια του οτι πρέπει να θάψεις αυτή την αλήθεια με την ανατολή του ηλίου.

Η “ταφή”, θα γίνει όταν οι ψίθυροι σταματήσουν, τα ρούχα μαζευτούν απο κάτω, φορεθούν τσαλακωμένα, η αλήθεια σου ντύνεται με το τσαλακωμένο ψέμα σου και φεύγεις με τη γλυκόπικρη γεύση της στιγμιαία ειπωμένης αλήθειας, σε έναν άνθρωπο που μπορεί και να μη ξαναδείς, αλλα μπορεί και να ξαναδείς.

και όλα χάθηκαν στο “τικ” ενος ρολογιού, με το άκουσμα του οποίου, γύρισες στο ψέμα, … σας ~

delipalta

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s