Αστική Ραστώνη

 

Της Δήμητρας Βαρβούτη

Εκείνη η μέρα ξεκίνησε με τον πιο φωτεινό, ζεστό ήλιο και τελείωσε με την πιο καταιγιστική βροχή. Ήταν από εκείνες τις μέρες που κάθεται κανείς μπροστά στην ντουλάπα του επί ώρες και αναρωτιέται τι πρέπει να φορέσει. Έπειτα από κάμποση ώρα αποφασίζει, έχοντας στην τσάντα του την ασφάλεια της εναλλακτικής λύσης. [σημείωση: στους ανθρώπους δεν αρέσει να επιλέγουν· πόσο μάλλον να πρέπει να μείνουν πιστοί σε αυτήν τους την επιλογή. αν μπορούσαν δεν θα επέλεγαν ποτέ, τίποτα]

Έχοντας μπύρες στο αμάξι και περίσσιο ενθουσιασμό, αποφασίζουμε να πάμε ως το ψηλότερο σημείο της πόλης. Φτάνουμε πάνω από τα σύννεφα, και παρατηρούμε τον κόσμο μας να χάνεται μέσα στον γκρι ουρανό. Ήταν από τις τελευταίες αυγουστιάτικες νύχτες του χρόνου. Κάτι τέτοιες νύχτες, εύχεσαι να μην τελείωναν ποτέ.

Βρίσκομαι στο μεταίχμιο. Στο τέλος μιας εποχής, στην αρχή μιας επόμενης. Ο αέρας κατακλύζει τα πνευμόνια μου, κι η μυρωδιά της βροχής μου θυμίζει πόσο γρήγορα φεύγουν οι όμορφες στιγμές, και πόσο εύκολα τις διαδέχονται άσχημες. Σταματάω για ένα λεπτό, κατεβαίνω από το αμάξι και ορμάω προς τη βροχή. Τρέχω να αρπάξω ό,τι μπορώ να θυμάμαι από εκείνη τη νύχτα [μυρωδιές, εικόνες, γεύσεις, σκέψεις, χάδια]

Εκείνη τη στιγμή, εύχομαι με όλη μου τη δύναμη να μην ξημέρωνε ποτέ, να χανόμουν για πάντα στο πυκνό σκοτάδι των 4 π.μ. Κι αν με ρωτήσεις ποια είναι η πιο έντονή μου ανάμνηση από εκείνη την αλλόκοτη βραδιά θα σου πω· το αμάξι μέσα στη βροχή, οι αστραπές να πνίγουν την πόλη, το πράσινο δάσος, ο αλλοτινός αέρας, το εκκωφαντικό μου γέλιο, τα χέρια σου γύρω από τη μέση μου, η επιθυμία μου να παγώσει εκεί ο χρόνος, να σταματήσει εκεί ο κόσμος· η αστική ραστώνη μου.

…και ξαφνικά, το σκοτάδι πνίγηκε μέσα στο φως, ένα ανέμελο βράδυ μέσα σε λίγα λεπτά μεταμορφώθηκε σε μια φορτωμένη μέρα. Περιμένω με ανυπομονησία να έρθει η νύχτα, ώστε να κρυφτώ μέσα στην ασφάλεια της απουσίας φωτός που τόσο απλόχερα προσφέρει.

[αλλά πότε μην ξεχνάς· η ζωή συνεχώς έρχεται]

στις νέες περιπέτειες/ στη νοσταλγία των περασμένων μεγαλείων/ στην ανυπομονησία των καιρών/ στο ερχόμενο [μαγικό] καλοκαίρι (:

varvouti

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s