Αργώ λίγο, αλλά έρχομαι Speak.Easy

*νεκρανάσταση

 

της Νίκης Κωνσταντίνου-Σγουρού

[ιστορίες για ανθρώπους που τα προλαβαίνουν όλα] #39

Σήκω, Λάζαρε, και μην κοιμάσαι!

Άραγε ό,τι μισοκοιμάται, έχει πεθάνει; Αυτά που είναι σε λήθαργο ξυπνούν ποτέ; Στο τέλος του καλοκαιριού έχω μια αναστάτωση και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Μένω ξύπνια μέχρι τα χαράματα χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Κοιτάω έξω από το παράθυρο, την οθόνη του κινητού μου, κουνάω τα πόδια μου. Σε εγρήγορση και ζωντανή.

Στο πέρασμα του χρόνου αναγκαστικά κάποια πράγματα κοιμούνται. Τα κοιμίζεις εσύ, γιατί απλούστατα δεν χωράνε όλα σε μια μέρα. Ή γιατί δεν είναι η κατάλληλη στιγμή ακόμα. Τα βάζεις σε ένα δωμάτιο, κλείνεις τα παντζούρια και τους επιβάλεις τον ύπνο. Με κάποια το κάνεις λίγο πιο γλυκά: τα σκεπάζεις με μια κουβερτούλα, λες ένα νανούρισμα. Ανθρώπινες σχέσεις, υποχρεώσεις, καταπληκτικές ιδέες, φιλοδοξίες νανουρίζονται από το πέρασμα του χρόνου και σβήνουν ήσυχα. Αποσύρονται από το προσκήνιο και ξεχνιούνται. Κάτι που ξεκίνησε ως ύπνος, γίνεται απαλός θάνατος.

Όπως εσύ, έτσι και οι άλλοι. Κοιμίζουν από τη μεριά τους όλα εκείνα που δεν χωράνε ή μοιάζουν ανέφικτα. Πλησιάζεις και βρίσκεσαι μπροστά σε μια κοιμισμένη εκδοχή του εαυτού σου. Κάποιος σε κοίμισε, γιατί δεν είναι η ώρα σου. Η αντανάκλασή σου είναι σκοτεινή και μακάρια.

Όχι σπάνια, κάτι που κοίμισες εσύ αποφασίζει μονομερώς να ξυπνήσει. Σαν ζόμπι σε κυνηγάει και ζητάει εξηγήσεις. Εύθραυστο και βίαιο ρουφάει τον χρόνο και το αίμα σου. Σου δαγκώνει τα χείλια και σε εκδικείται. Ξυπνά ή ανασταίνεται; Γύρισε για να πάρει εκδίκηση που το έπαυσες ή ήρθε η ώρα του;

Περιφέρομαι σαν ζόμπι πάνω από κοιμισμένες συνήθειες. Ίσως είμαι αυτή που μονομερώς ξυπνάει. Ερμηνεύοντας τα δικά μου κοιμισμένα, ελπίζω να καταλάβω των άλλων. Ο θάνατος, βέβαια, είναι προσωπική υπόθεση και κανείς δεν σε ανασταίνει απολύτως, αν δεν το θες κι εσύ. Αν δεν είσαι έτοιμος να σηκωθείς και βγεις από το κρεβάτι-νεκροκρέβατο καταναγκαστικά, βρίσκεσαι μετέωρος και αναίτιος, γκρινιάρης και κατσούφης, σαν να μην έχεις πιει καφέ. Μουρμουράω κατάρες ή γλυκόλογα και τραγουδάω με κακή φωνή και ενθουσιασμό. Ο Σεπτέμβρης μου φαίνεται ενδιαφέρουσα εποχή για νεκραναστάσεις.

 

 

konstantinou sgourou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s