ανάσα Speak.Easy

firework*

Tης Νικολέτας Οικονομίδου

Ήθελα πολύ να γράψω για το φετινό καλοκαίρι. Για το πέρασμα από μια εποχή σε μια άλλη και για τις πρώτες «αυτόνομες» διακοπές, για τις μέρες του ελεύθερου κάμπινγκ και για τις αμέσως επόμενες της ζεστής Αθήνας. Να γράψω για τις άκυρες γνωριμίες, για τα νέα ονόματα που πια δεν θυμάμαι, για τα καινούργια τραγούδια που άκουσα και έμαθα. Για όλα αυτά που εξελίχθηκαν όπως ποτέ δεν θα περίμενα. Για όλα αυτά που εξελίχθηκαν ανέλπιστα καλά. Τελικά.

Και σκεφτόμουν πως δεν ξέρω αν σε αλλάζει αυτό το 8 που μπαίνει πίσω από το 1, ή αν οι συνθήκες σε κάνουν λίγο διαφορετικό. Τη χρονιά που πέρασε ένιωσα να χάνω κάποιες φορές τον εαυτό μου και όλα όσα θέλω να κάνω, να χάνω πράγματα σημαντικά. Κι ενώ μου πήρε κάπου στους 9 μήνες για να τα χάσω, δεν χρειάστηκαν παρά μερικές εβδομάδες για να τα κερδίσω πίσω.

Ίσως θέλω να γράψω για κάθε κομμάτι αυτού του καλοκαιριού ξεχωριστά και να χρησιμοποιήσω αυτές τις λέξεις σαν έναν μικρό πρόλογο. Έτσι, θα «αναγκάζομαι» να θυμηθώ ξανά αυτά που έγιναν. Θα φέρνω και πάλι στο μυαλό μου τα μεσημέρια στην παραλία μας και τα βράδια στην Αντίπαρο , τις πολύ πρωινές βουτιές στη Χαλκιδική και τα πάρτι, τις βόλτες στην Αθήνα, τη θέα από το σπίτι μας και την επιστροφή. Πεπεισμένη ότι τα καλύτερα έχουν αρχίσει να έρχονται, θεωρώ πως τώρα ξεκίνησε μια νέα χρονιά.

Τρία, δύο,ένα…

 

 

oikonomidou

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s