Κυριακή, γιορτή και σχόλη Speak.Easy

Όπως στο Ντόμινο

Της Κυριακής Κοπαράνη

Το κείμενο αυτό στην ουσία μοιάζει με ένα ντόμινο και είναι γεμάτο παρατηρήσεις μετά από ένα καλοκαίρι-διάλειμμα.

Για να γίνω λίγο πιο συγκεκριμένη, συμπέρανα ότι γύρω μας υπάρχει ένα σύστημα, μέσα στο οποίο καθετί επηρεάζει κάτι άλλο, όπως ακριβώς πέφτουν τα χρωματιστά κομμάτια του ντόμινο. Μιλάω για τον φόβο, την απογοήτευση και τον εγωισμό. Αυτό το τρίπτυχο που είναι must.

Όλοι αναρωτιούνται γιατί πάμε κατά διαόλου, γιατί δεν βρίσκουν το άλλο τους μισό, γιατί δεν πραγματοποιείται κανένα από τα όνειρά τους και άλλα πολλά παρόμοια «γιατί».Για κάθε τέτοιο ερώτημα λοιπόν, απάντηση υπάρχει.

Ο φόβος είναι εκείνος που στην ουσία σε οδηγεί στην παράλυση. Δεν σου περνά καν από το μυαλό να δοκιμάσεις κάτι καινούριο γιατί πολύ απλά θα ακολουθήσει το επόμενο ακριβώς συναίσθημα. Η απογοήτευση. Αυτή με τη σειρά της θα σε κάνει να νιώσεις ανίκανος και ότι το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να μένεις στάσιμος. Ούτε βήμα μπροστά, αλλά ούτε και πίσω. Και για να ξεπεράσεις αυτή την κατάσταση θα διαλέξεις τον εγωισμό. Εκείνον που σε βοηθά να βλέπεις μόνο τα δικά σου προβλήματα και να τα φέρνεις ως δικαιολογία κάθε φορά που κάτι σου πάει στραβά.

Και έτσι πιστεύεις πως έχεις διαλέξεις την καλύτερη δυνατή λύση για σένα και έχεις σχηματίσει μια καινούρια εικόνα από όλα αυτά τα κομμάτια ντόμινο που έπεσαν, αλλά σχημάτισαν μια όχι και τόσο χαρούμενη (ασπρόμαυρη θα έλεγα) εικόνα.

 

koparani

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s