Χρυσαφένιες ιστορίες Speak.Easy

Ανοίγοντας την ντουλάπα

 

της Φάτα Μοργκάνα

Αγαπημένοι μου, μετά από μια μεγάλη καλοκαιρινή παύση ξανασυναντιόμαστε. Ελπίζω όλοι όπως κι εγώ να απολαύσατε τις διακοπές σας, να ταξιδέψατε και να ξεκουραστήκατε. Ως ανάμνηση μένει το σημάδι από το μαγιό που βλέπουμε μέσα στο ντουζ, αλλά ας είναι, το φθινόπωρο έχει τη δική του χάρη, όμορφα χρώματα, μια γλυκιά μελαγχολία, κουβερτούλα στον καναπέ και μια αίσθηση Κυριακής που μας κάνει να εκτιμούμε την Παρασκευή και το Σάββατο ακόμη περισσότερο.

Η σημερινή ιστορία είναι η πιο δύσκολη ιστορία που έχω αφηγηθεί μέχρι σήμερα. Μέχρι το τέλος αυτού του κειμένου θα πιστεύω πως έχω επιλέξει τις λάθος λέξεις, τις λάθος εκφράσεις, πως αυτό που θέλω να πω θα μπορούσα να το πω και καλύτερα. Σήμερα θα σας πω γιατί επέλεξα να γράφω ανώνυμα σε αυτήν την υπέροχη κοινότητα ανταλλαγής απόψεων και σκέψεων. Γράφω και νιώθω το μέσα μου να αδειάζει, όμως μην περιμένετε να διαβάσετε κάτι άσχημο, ίσως μόνον κάτι δύσκολο- για μερικούς.

Υπάρχει ένα συναίσθημα που το έχουν μερικοί άνθρωποι, όχι πολλοί, μα περισσότεροι απ’ όσοι πιστεύουμε. Είναι ένα συναίσθημα που αρχικά σε μπερδεύει. Σε βάζει σε σκέψεις, σε αναστατώνει λίγο, μπορεί και να σε στενοχωρεί, γιατί δεν καταλαβαίνεις τι ακριβώς συμβαίνει. Αυτό το συναίσθημα μπορεί να το νιώσεις στα μικρά σου χρόνια, στην αρχή του Δημοτικού. Μπορεί σε άλλους να εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της εφηβείας που το παιδί αρχίζει να γίνεται ενήλικας και το σώμα αλλάζει, ο καθένας αρχίζει να ανακαλύπτει τον εαυτό του και να καταλαβαίνει καλύτερα τον κόσμο. Ή μπορεί το συναίσθημα αυτό να έρθει στην ενήλικη ζωή σου, όπου λες: θέλω άλλα πράγματα από αυτά που πίστευα πως θέλω.

Για να μην αγνοούμε άλλο τον ελέφαντα στο δωμάτιο, σήμερα θέλω να μιλήσω για αυτήν την περίοδο που αντιλαμβάνεται κάποιος πως δεν είναι ετεροφυλόφιλος. Θέλω να σας μιλήσω για την ομοφυλοφιλία.

Δεν πιστεύω στις ταμπέλες και δεν νομίζω πως οι άνθρωποι ξυπνούν μια μέρα και λένε: είμαι γκέι/λεσβία/bisexual/transgender κ.α. Πιο πολύ θα μιλούσε κανείς για μια φάση αναζήτησης και εξερεύνησης σχετικά με το ποιες είναι οι προσωπικές ερωτικές προτιμήσεις. Γιατί κανείς δεν γεννιέται και κάποιος του κατονομάζει την σεξουαλική του προτίμηση. Τουλάχιστον με μένα δεν συνέβη έτσι.

Είναι δύσκολο να μπορείς να ξεστομίσεις τις λέξεις: είμαι αμφιφυλόφιλη (και σας το λέω από την προσωπική μου εμπειρία 😉 ). Είναι δύσκολο να το πεις στους φίλους σου χωρίς να έχεις έναν κόμπο στο στομάχι και τον φόβο πως ίσως να μην το αποδεχτούν όπως θα το ήθελες. Θα μου πείτε βέβαια εσείς οι ορθολογικά σκεπτόμενοι: αν δεν σε αποδεχτούν όπως είσαι δεν αξίζουν να είναι φίλοι σου. Σκεφτείτε όμως πως θα νιώθατε εσείς οι στρέιτ, αν κάποτε χάνατε κάποιον φίλο με βάση την προτίμησή σας στο φαγητό ή στις ταινίες- διότι τα παραδείγματα είναι ακριβώς ίδια μεταξύ τους.

Αν είσαι μη ετεροφυλόφιλος (ειδικά στην Ελλάδα) ίσως υπάρξουν φορές που κάποιος θα σε στενοχωρήσει, ίσως κάποια λόγια σε πληγώσουν, ίσως κάποιες πράξεις σε φοβίσουν. Λυπάμαι πολύ που γράφω τα παρακάτω, όμως θα πρέπει να μάθεις να προστατεύεις την υγεία και τη σωματική σου ακεραιότητα με συνέπεια το να πρέπει ίσως να καταπιεστείς συναισθηματικά. Αυτό βέβαια δεν αφορά όλες τις ομάδες της LGBTQI κοινότητας, διότι μια λεσβία με μακριά μαλλιά και καμπύλες είναι πιο εύκολα αποδεκτή στον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό, μιας και ταυτίζεται με τις πορνογραφικές φαντασιώσεις του ανδρικού πληθυσμού, αν μιλήσουμε όμως για έναν γκέι άντρα που λατρεύει το μακιγιάζ δεν είμαστε τόσο φιλικοί και δεκτικοί, διότι τα double standards και η σημαντικότητα της ανδρικής ερωτικής φαντασίωσης καλά κρατούν.

Δεν μπορώ καν να φανταστώ πως αισθάνονται οι trans άνδρες και γυναίκες όταν τους αποκαλούν με λανθασμένες αντωνυμίες και ονόματα, είτε από αμέλεια είτε από πείσμα, διότι «αγόρι γεννήθηκες, γιατί να σε φωνάζω με θηλυκά επίθετα, η φύση δεν κάνει λάθη!!11!ένα1!». Όμως όταν πρόκειται για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα πρέπει όλοι μας να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, γιατί αθέμιτα μπορούμε να πληγώσουμε με την απρόσεκτη χρήση λέξεων.

Θέλω να πω πως δεν γράφω αυτό το κείμενο για να σας μιλήσω για την ιστορία και τα δικαιώματα της LGBTQI κοινότητας. Το κάνω για να σας παροτρύνω να είστε λίγο πιο δεκτικοί, λίγο πιο κοντά στους φίλους και τους γνωστούς σας που δεν είναι ετεροφυλόφιλοι. Και για να σας πω πως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν το έχουν καταλάβει για τον εαυτό τους. Εμένα μου πήρε σχεδόν 19 χρόνια. Πάντοτε πίστευα πως όλα τα κορίτσια θαυμάζουν και κοιτάζουν και έλκονται από άλλα κορίτσια. Ε, λίγο παρανόηση, αλλά πού να ήξερα. Μάλλον είχα χάσει το μάθημα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στο σχολείο- το ανύπαρκτο.

Για όσους δεν γνωρίζουν και θέλουν να πάρουν μια ιδέα: LGTBQI γλωσσάρι

L*Λεσβίες: γυναίκες που έλκονται αποκλειστικά από γυναίκες

G*Γκέι: άνδρες που έλκονται αποκλειστικά από άντρες

B*Αμφιφυλόφιλοι: άτομα που έλκονται και από τα δύο φύλα (that’s me..!)

T*Trans: άτομα που αυτοπροσδιορίζονται με διαφορετική ταυτότητα φύλου από το φύλο που του αποδόθηκε κατά τη γέννηση (δηλαδή η trans γυναίκα είναι γυναίκα που γεννήθηκε σε σώμα με ανδρικά γεννητικά όργανα αλλά αισθάνεται γυναίκα και το αντίστοιχο ο trans άντρας).

Q*Queer: άτομα που δεν τους αρέσουν οι ταμπέλες, οι παραδοσιακοί χαρακτηρισμοί και οι τυπικές ιδεολογίες σχετικά με τη σεξουαλικότητα

I*Intersex: άτομα που γεννήθηκαν με γεννητικά όργανα που έχουν χαρακτηριστικά και των δύο φύλων

Ακόμη –και πριν σας πω τη δική μου ιστορία- θα ήθελα να τονίσω πως ομοφυλόφιλος δεν γίνεσαι έπειτα από κάποια άσχημη σεξουαλική εμπειρία με κάποιον ετεροφυλόφιλο, ούτε έπειτα από κάποιου είδους κακοποίηση, μη ετεροφυλόφιλος γεννιέσαι. Κι ούτε το κολλάς, ούτε σε επηρεάζουν οι γκέι στην τηλεόραση και στο δρόμο, ούτε τα φουστάνια της μαμάς σου που φορούσες ως παιδί.

Εγώ λοιπόν είχα γνωρίσει πριν κάποια χρόνια μια πολύ όμορφη κοπέλα από τη Γλασκόβη. Βγήκαμε ένα ραντεβού και η κοπέλα έπειτα συνέχισε το ταξίδι της στην Ευρώπη. Εγώ όμως ήμουν τόσο ενθουσιασμένη με αυτήν την καινούρια «ανακάλυψή» μου, που πήρα στα σοβαρά την πρότασή της να πάω να την δω όποτε θέλω και έβγαλα εισιτήρια και μια εβδομάδα πριν πετάξω μου έσκασε τη βόμβα πως έχει μια καινούρια κοπέλα ε, και να μην πάω. Κι εγώ πήγα και έμεινα σε μια γνωστή μου και στενοχωρήθηκα και από τότε αποφάσισα πως για φλερτάκι μου δεν θα πηγαίνω ούτε μέχρι την άλλη άκρη της πόλης, διότι αυτές οι ιστορίες ποτέ δεν έχουν χάπι εντ.

Και σε αυτό το σημείο θα κάνω και το παράπονό μου σχετικά με την διάκριση απέναντι στους αμφιφυλόφιλους που στα μάτια κάποιων πρέπει να αποφασίσουν τι προτιμούν περισσότερο. Οι αμφιφυλόφιλοι δεν πρέπει να διαλέξουν, ούτε είναι ομοφυλόφιλοι που δεν το έχουν αποδεχτεί. Μας αρέσουν και τα δύο φύλα. Εξίσου. Το ίδιο πολύ. Τελεία.

Αν αναρωτιέστε πώς μπορείτε να το πείτε στη μαμά σας, στον μπαμπά σας και στα αδέρφια σας, δεν μπορώ να σας συμβουλέψω. Όταν το κάνω και δω τις αντιδράσεις θα επανέλθω, αν και πιστεύω πως η μαμά μου μέσα της κάτι ξέρει, κι ας μην μου το λέει.

Κι αν βρίσκετε την ανωνυμία της εξομολόγησης κακή επιλογή, σας υπόσχομαι πως σε λίγο (ή πολύ) καιρό θα επανέλθω επώνυμη με περισσότερα επί του θέματος.

Μέχρι τότε να είστε καλά και να προσέχετε τους εαυτούς σας.

Για περισσότερα επί της ορολογίας: https://www.vice.com/gr/article/pgejyz/ena-glwssari-fylwn

 

13435905_1275096849174895_1931299893_n.png

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s