ανάσα Speak.Easy

πάρτ ουάν

Της Νικολέτας Οικονομίδου

Όπως λοιπόν το υποσχέθηκα, κυρίως στον εαυτό μου, περνάω στην φάση που προσπαθώ να ανακαλέσω στην μνήμη μου  τα όσα συνέβησαν το φετινό καλοκαίρι. Μετά από τον πρόλογο, δύο εβδομάδες πριν, ήρθε η ώρα για το κύριο μέρος αυτού του καλοκαιρινού βιβλίου.

Πού βρίσκεται όμως το πρώτο κεφάλαιο;

Κάπου στο Αιγαίο…

Ας πούμε, εδώ : 37°00′00″N 25°01′59″E

Οι πρώτες μας αυτόνομες διακοπές κράτησαν 5 βράδια και ήταν όλα ξεχωριστά. 5 βράδια και 6 μέρες που ξεχάσαμε για λίγο την πόλη και μεταφερθήκαμε εκεί που οι άνθρωποι είναι χαμογελαστοί και κάνουν πλάκες, εκεί που όλα είναι άσπρα μπλε – ακόμα και τα οδοντιατρεία- εκεί που τα μπαρ κλείνουν στις 3:30 και πάνε όλοι στο <<φεγγάρι>>. Πήγαμε στο μέρος που είναι μόλις 5 λεπτά και 1,20 ευρώ μακριά από την Πάρο κι όμως είναι σαν ένα παράλληλο σύμπαν, στο οποίο όλα έχουν τους δικούς τους ρυθμούς.

Ψάξαμε να βρούμε ένα μέρος με σκιά για να στήσουμε τις σκηνές και κάναμε μια σύντομη βόλτα στο κάμπινγκ με τα μπαμπού και τα καλάμια για περίφραξη. Και μετά στην παραλία…. Με τα όμορφα χρώματα, τα απογευματινά, και τους ανθρώπους που έπαιζαν μουσική στην παραλία και εκείνους που έπαιζαν βόλλευ λίγο πιο πίσω.

Κι όταν κατεβήκαμε από το στενάκι για να βγούμε στο κέντρο της χώρας, ανοιγόκλεισα τα μάτια μου γιατί δεν πίστευα ότι το σκηνικό ήταν όντως αληθινό..Μου φαίνονταν όλα εξαιρετικά όμορφα και σκεφτόμουν πως για κάποιους μπορεί αυτό να είναι ο  <<παράδεισος>>.  Αυτό κι όλα όσα είδαμε και κάναμε εκείνο το πενθήμερο, για εμένα είχαν σίγουρα μια δόση από παράδεισο. Ήταν ακριβώς το πώς εγώ όριζα την <<ευτυχία>>.

Πήγαμε 3 φορές στην ίδια παραλία και το παράδοξο είναι ότι ένιωθα σαν να ήταν κάθε φορά και λίγο διαφορετική. Πήγαμε στο τεράστιο σπήλαιο στο οποίο ένιωθες κάτι παραπάνω από μικροσκοπικός και βγάλαμε πολλές φωτογραφίες γιατί συνήθως η μνήμη δεν αρκεί. Πήγαμε σε μέρη που έβλεπες διαρκώς τον ίδιο κόσμο, μα δεν βαριόσουν και σε μέρη που είχαν βγει από άλλη εποχή και που σίγουρα τα είχες δει σε κάποια ταινία.

Χορέψαμε και δώσαμε σε αυτές τις διακοπές ένα ιδιαίτερο χρώμα.  Ή μάλλον τις κάναμε πολύχρωμες.

Εις το επανιδείν, λοιπόν..

Νέξτ στόπ ;

 

oikonomidou

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s