Art you Speak? Poésie

Θαμπή ανάμνηση

Της Ζωής Καρανάσιου

Στην κραυγή της τελευταίας γόπας

Έσβησες κάθε σκέψη που βασάνιζε ο χρόνος.

Σαν φλόγα που τρεμοσβήνει

Στην όψη του αέρα∙

Έτσι χάθηκες μαζί με τα λεπτά

Και κύλησαν φιλιά κρυφά.

Στο δρόμο της χαμένης σου ζωής

Ζωντανεύει το όνειρο σαν σκιά.

Εκεί,

Στη φυλακή της αλήθειας μακριά

Ρωτάς για να ξεχάσεις

Συναισθήματα κι ενοχές,

Που σιγοκαίγονται στο φως.

Γιατί,

Ήθελες να είναι η λήθη

Η μόνη διαφυγή του είναι σου.

 

karanasiou2

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s