Speak.Loud Spread the opinions

S.T.Op #7: Για τα one night stands

Συντονίζει η Φάτα Μοργκάνα

Σήμερα το θέμα που επέλεξα μου αρέσει τόσο πολύ που θα γράψω πολλά, οι δυο σειρές μπορεί να γίνουν και εκατό, μπορεί και δέκα χιλιάδες. Σήμερα μιλάμε για τα one night stands.  Το ραντεβού/ταμπού για μεγάλη μερίδα του πλυθησμού. Όταν δηλαδή συναντιούνται δυο άνθρωποι και κάνουν μια φορά μόνο σεξ. Δεν ξέρω αν υπάρχει προϋπόθεση τα άτομα αυτά να μην γνωρίζονται μεταξύ τους, όμως αυτό δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία.

Υπάρχουν κάποιοι που λένε το εξής: δεν ψάχνω ons, διότι για να κάνεις μόνο μια φορά σεξ με κάποιον, αυτό σημαίνει πως το σεξ δεν ήταν αρκετά καλό για να επαναληφθεί. Κατανοώ το σκεπτικό και συμφωνώ εν μέρη: αν κάποιος μου αρέσει πολύ και περάσω καλά μαζί του είναι πολύ πιθανό να θέλω να τον ξαναδώ.

Όμως υπάρχουν και οι φορές που οι συνθήκες δεν ευνοούν μια δεύτερη συνάντηση: μπορεί α) να γνωρίσεις ένα άτομο στις διακοπές σου και κάποιος από τους δύο σας να πρέπει να προλάβει ένα αεροπλάνο που φεύγει για Βραζιλία (τυχαίο παράδειγμα). Μπορεί β) το άτομο που γνώρισες  να είναι πολύ ελκυστικό και όμορφο εξωτερικά, μα ταυτόχρονα πολύ χαζό –με την κυριολεκτική έννοια, χαμηλότερο IQ και έλειψη συναισθηματικής νοημοσύνης. Εκεί κρατάς αυτό που σου ταιριάζει (το προφανές) και αποχωρίζεσαι την χαμηλή νοημοσύνη το επόμενο πρωί. Μπορεί γ) να μην σε ελκύει καν τόσο το ίδιο το άτομο, αλλά η ιδιότητά του στη ζωή και την αγορά εργασίας (βλέπε αστυνομικός, πυροσβέστης, γιατρός, υδραυλικός κ.ο.κ.), οπότε εδώ έχουμε άλλη μια περίπτωση όπου το ons γίνεται μέρος της εμπειρίας. Υπάρχει και δ); Φυσικά, το να μην είναι καλό το σεξ, ας μην λέμε τα προφανή. Σημείωση: ΠΑΝΤΑ, πάντα όμως, με τις απαραίτητες προφυλάξεις.

Ακολουθούν πέντε δικά μου statements περί των one night stands:

  • Οι άνθρωποι που τα επιλέγουν είναι άνθρωποι που απολαμβάνουν αυτόν τον τρόπο ερωτικής επαφής και έχουν αναπτύξει μια καλή σχέση με το σώμα και τη σεξουαλικότητά τους –δεν καταπιέζουν δηλαδή μια εσωτερική ανάγκη ώστε να πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις μιας κοινωνίας γεμάτης taboo.
  • Οι άνθρωποι που δεν το επιλέγουν ανήκουν στους πιο ρομαντικούς όπου προτιμούν να έχουν ερωτικές επαφές μόνο με έναν σταθερό σύντροφο ή/και να έχουν συναισθήματα για τον/την παρτενέρ τους.
  • Μια υποκατηγορία του δεύτερου statement είναι ορισμένοι που θεωρούν τις σχέσεις της μιας βραδιάς ως κάτι κατακριταίο, διότι έχουν μεγαλώσει σε μια κοινωνία όπου η τιμή της οικογένειας και των μελών της κρίνεται από τέτοιες επιλογές κι έτσι η αποκατάσταση –βλέπε γάμος- θα μπορούσε να παρουσιάσει επιπλοκές, καθώς οι άντρες τέτοιων κοινωνιών θέλουν να έχουν την «πρωτιά» στη γυναίκα, ως επιβολή κυριαρχίας και ένδειξη ισχυρότητας όπου η γυναίκα γίνεται κτήση. Με τη βοήθεια σεξουαλικής παιδείας μπορεί αυτή η νοοτροπία να μειωθεί, όμως θα χρειαστεί φοβάμαι ένα αρκετά μεγάλο διάστημα για αυτό.
  • Υπάρχουν άνθρωποι που με τη βοήθεια των ons αυξάνουν τον Αριθμό τους (τον αριθμό των ερωτικών συντρόφων τους δηλαδή) αναζητώντας έτσι ενός είδος επιβεβαίωσης ως προς το πόσο ελκυστικοί, γοητευτικοί και περιζήτητοι είναι. Αυτού του είδους η συμπεριφορά είναι κατά τη γνώμη μου λανθασμένη, όμως μπορώ να κατανοήσω τα κίνητρα –βλέπε χαμηλή αυτοπεποίηθηση. Μακάρι να είχα μια πρόταση για την καταπολέμιση των παραπάνω.
  • Ε, και τέλος είναι και αυτοί που κάνουν ons για να κοιμούνται πλάι σε κάποιον τα βράδια. That’s a thing. Εκλείπει η συντροφικότητα στις μέρες μας.

*Και για το τέλος: σε όλα όσα προείπα υπάρχει μια εξαίρεση. Ορισμένες φορές μας δίνεται η ευκαιρία για μια δεύτερη συνάντηση με το one night stand μας. Πιθανόν να μην την είχαμε υπολογίσει, ίσως να σκεφτήκαμε και θα χανόταν η μαγεία, ίσως πως θα ήταν βαρετά. Μερικές φορές όμως η δεύτερη συνάντηση είναι πιο ωραία από την πρώτη. Και η τρίτη ξεπερνάει τις προηγούμενες. Και στο τέλος συγχαίρεις τον εαυτό σου που το τόλμησες και από ons εξελίχθηκε αυτή η γνωριμία σε τι; Εμ… σε κάτι άλλο.

Ακολουθεί η Αθηνά με μια γλυκόπικρη παρατήρηση στις τελευταίες γραμμές της και η Δήμητρα που προβάλλει την κοινωνικοπολιτική διάσταση του θέματος. Και φυσικά το poll μας.

·της Αθηνάς Κωνσταντίνου·

«One night stand». Φράση που μυρίζει millennium περισσότερο και από την Britney Spears (αν γίνεται αυτό) και αβίαστα σου φέρνει στο μυαλό κάποια στήλη με hot tips στο αυγουστιάτικο τεύχος του Cosmopolitan. Είναι μία επιλογή της σεξουαλικής ζωής του εκάστοτε που όπως ήταν αναμενόμενο στοχοποιήθηκε, έλαβε στερεοτυπική διάσταση και φέρει από πίσω της μία σειρά από χαρακτηρισμούς ανηθικότητας ή ακόμα χειρότερα θεωρείται και αποκούμπι του φεμινισμού. ΌΧΙ!

Η Αθηνά, λοιπόν, έχει να πει πως οποιαδήποτε σεξουαλική επιλογή και στάση υπόκειται σε κριτική του τύπου ‘’ηθικά προβλήματα του 20ου αιώνα’’ αποτελεί δείγμα ελαφρότητας. Ο καθένας είναι κύριος του εαυτού του κι έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίζεται. Η επιθυμία δημιουργίας βραχυπρόθεσμων σχέσεων (ακόμα και αυτών της μίας νύχτας) και η μετέπειτα αποποίηση κάθε ευθύνης μπορεί να φανεί ελκυστική οποιαδήποτε στιγμή στη ζωή του καθενός. Και αυτό είναι όλο. Ωστόσο, επειδή ζητήθηκε η προσωπική μου τοποθέτηση επάνω στο θέμα θέλω να προσθέσω το δικό μου μικρό παράπονο. Τόσο δύσκολες και ανυπόφορες έχουν γίνει οι ανθρώπινες σχέσεις που επιδιώκουν όλο και περισσότεροι να τις αποφεύγουν; Μάλλον κάτι έχει αλλάξει…

·της Δήμητρας Βαρβούτη·

Κάποιοι one night, άλλοι one day, και οι τολμηροί one hour. Δυο άγνωστοι σε νησί το καλοκαίρι εν καιρώ διακοπών, δυο μεθυσμένοι φίλοι, δυο πολυάσχολοι συνάδελφοι, δυο νέοι σε μπαρ, δυο γέροι στη βραδινή βόλτα, δυο ανύπαντροι γονείς, δυο όχι-μεταξύ-τους-παντρεμένοι, δυο γάτες, δυο σκύλοι. Δυο και τρεις και όσοι θέλουν.

Γίνεται πάντα και παντού, σε κάθε ηλικία και για διαφορετικούς λόγους. Αν δεν το έχεις κάνει ακόμα, θυμήσου· μην κρίνεις για να μην κριθείς! Και γιατί να κρίνεις εν γένει; Πριν βιαστείς, σκέψου τι από όλα αυτά που πιστεύεις, όντως είναι απόρροια δικής σου κρίσης και αντίληψης και τι έχεις μάθει να πιστεύεις. Είναι αναζωογονητικό πού και πού να αμφισβητείς τις γνώσεις και τις πεποιθήσεις σου. Μαθαίνεις νέα πράγματα για σένα.

Σύμφωνα με τα γνωστά στερεότυπα, ο άνθρωπος που επιδίδεται σε ουάν νάιτ στάντ είναι εύκολος, προκλητικός, απελπισμένος ίσως; Τι κι αν είναι απλά ένας άνθρωπος με ορμές, με επιθυμία να εξερευνήσει τη σεξουαλικότητα και τα όρια έκθεσης του εαυτού του; Τι κι αν θέλει να μαζεύει κάθε λογής εμπειρίες και να αφήνει τις επιλογές του ανοικτές; Από πότε υπάρχει στη φύση η έννοια της μονογαμίας; Εκτός μερικών εξαιρέσεων, η φαεινή ιδέα της μονογαμίας είναι προνόμιο του ανθρώπου. Ή μάλλον, είναι ένας έξυπνος άγραφος κανόνας που [όλως τυχαίως] εξυπηρετεί το παρόν σύστημα. Σκέψου· θα υπήρχε η έννοια της περιουσίας, της ιδιοκτησίας, της οικογένειας με τη μορφή που ξέραμε, της προβαλλόμενης ηθικής αν δεν υπήρχε η ιδέα της μονογαμίας; Μήπως συμφέρει τελικά;

Αν είσαι από εκείνους που δεν σκέφτονται τέτοιου είδους πειρασμούς και τους ικανοποιεί η μονογαμία ή/και αγαμία τους, μπορεί να είσαι από τους τυχερούς. Ίσως πάλι, όχι. Όπως και να’ χει, οφείλεις να το ζήσεις, ακριβώς όπως οφείλουν να το ζήσουν και οι γύρω σου. Οπότε άφησέ τους, για να σε αφήσουν κι εκείνοι.

Όπως κατάλαβες, η ιστορία με τα ουάν νάιτ στάντ, το τελευταίο πράγμα που αφορά εν τέλει είναι το σεξ! Σχετίζεται με την αυτοεκτίμηση, τον σεβασμό στις επιλογές, το ελεύθερο πνεύμα, και την άρση των προκαταλήψεων. Είναι θέμα κοινωνικοπολιτικό. Είναι και απλό και περίπλοκο.

Και όπως είπαμε: ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω. [Αν τολμάς· κάν’ το!]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s