Don't Speak Ψυχε-Δελή-α

Το σπίτι μου.

Της Έλενας Δελήπαλτα

Σπίτι. Τι είναι σπίτι για σένα;

Είναι το μέρος που είναι η οικογένειά σου;

Είναι εκεί που βγάζεις τα παπούτσια σου, μετά από μία δύσκολη μέρα;

Είναι το μέρος που βρίσκεται το κρεβάτι σου;

Είναι εκεί που αισθάνεσαι ασφάλεια;

Για τον κάθε ένα από εμάς, το «σπίτι», είναι κάτι διαφορετικό. Ορίζεται και έχει αίσθηση διαφορετική. Ίσως κάτι αόριστο, ένα συναίσθημα απροσδιόριστο.

Για εμένα όμως, το σπίτι είναι κάτι συγκεκριμένο.

Γιατί εμένα, σπίτι είναι εκεί που μυρίζει πάντα βροχή. Εκεί που ο ήλιος δε χρειάζεται, δεν είναι απαραίτητος, γιατί είναι ήδη μέσα στο σπίτι, στο διπλανό δωμάτιο, στο σαλόνι. Είναι ένας ήλιος πολύχρωμος, πιο λαμπερός από τον δικό σας, και που μπροστά του ο ήλιος του ουρανού αισθάνεται ντροπή. Ένας ήλιος που κάθε φορά που χάνεται στα σύννεφα, η βροχή που εμφανίζεται είναι αλμυρή, σαν δάκρυα. Και δε τρέχει από τα σύννεφα. Τρέχει από δύο μάτια. Δύο μάτια ίδια με τα δικά μου.

Γιατί εμένα, το σπίτι μου μυρίζει πάντα καφέ. Ζεστό καφέ, που πρέπει να τον πιεις γρήγορα. Να μην αφήσεις γουλιά. Γιατί στο σπίτι μου, έχει πάντα κρύο και ο καφές κρυώνει γρήγορα. Έτσι, πρέπει να τον πιω γρήγορα να μην αφήσω γουλιά. Να εκμεταλλευτώ κάθε δευτερόλεπτο γεύσης που μου δίνει.

Γιατί εμένα το σπίτι μου, έχει δύο φτερά αεροπλάνου. Δεν είναι σταθερό. Έρχεται αυτό σε εμένα, ή πηγαίνω εγώ σε αυτό. Αλλά ποτέ δε μένει πολύ. Πάντα φεύγει. Ή σχεδόν φεύγει.

Γιατί εγώ, το σπίτι μου το κουβαλάω πάντα πάνω μου. Ή μπορείς να πεις και μέσα μου.

«πως γίνεται αυτό;»

θα σου πω πως γίνεται. Μη βιάζεσαι.

Γιατί εμένα, το σπίτι μου δεν είναι ένα κτήριο. Δεν είναι ένα αντικείμενο. Είναι όλα αυτά και άλλα τόσα συναισθήματα και αναμνήσεις που κουβαλάω πάντα μέσα μου. Μέσα στο μυαλό μου, αλλά και στη καρδιά μου.

Γι αυτό κλαίει το σπίτι μου, γιατί πονάει όταν σου ξεριζώνουν τη καρδιά.

Γιατί μένα το σπίτι μου, έχει πρόσωπο.

Γιατί εμένα το σπίτι μου, είναι πάντα εκεί που είναι η καρδιά μου.

Τόσο κοντά, κι όμως τόσο μακριά.

Αλλά κάθε μέρα είμαι εκεί, και είσαι εδώ.

Κι ας είσαι μακριά μου,

γιατί σπίτι μου, είναι εκεί που είναι η καρδιά μου.

 

 

~Α.

delipalta_e

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s