Art you Speak? Poésie

Εγκλωβισμένος πόθος

Της Ζωής Καρανάσιου

Σε νύχτες που χαθήκαν,

Σε μέρες που δεν ξυπνήσαν

Μόνη και γυμνή

Εγκλωβίστηκες στην εύθραυστη ύπαρξη σου.

Ο κόσμος βυθίστηκε

Σε παγκόσμια ακινησία∙

Κι εσύ

Στροβιλίζεσαι στην ασημαντότητα του χθες,

Θάβοντας μια επανάσταση στον επόμενο στίχο.

Μοιραίες βουτιές των ματιών σου

Απλώνονται σε δακρυσμένα φιλιά

Ενός ανακυκλωμένου έρωτα.

Σκόνη

Αστραφτερά στολίζει το κορμί σου∙

Ενός κατάδικου

Που καίγεται στην φωτιά της πολύκροτης σιωπής του.

Δραπέτης,

Άραγε, από μονότονη ιστορία

Στην αυταρέσκεια της ερχόμενης νιότης;

karanasiou2

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s