Ανένταχτα Speak.Easy

Χάθηκαν στον χρόνο.

της Γεωργίας Παπά*

«Έπρεπε να χαθούν για να έρθουν οι επόμενες.»

Υπάρχουν στιγμές -κυρίως τις βραδινές ώρες- που κάθομαι και σκέφτομαι το παρελθόν. Οι σκέψεις μου τριγυρνάνε γύρω από τα παιδικά και τα σχολικά μου χρόνια και διάφορες εικόνες έρχονται ξαφνικά στο μυαλό μου.

Αναπολώ το σχολείο, τα ανέμελα χρόνια, τα γέλια, τις φωνές, τα παιχνίδια με τους φίλους… αλήθεια, τι να έγιναν άραγε οι φίλοι που είχαμε στο σχολείο;

Μην το πολύ σκέφτεσαι, σου έχω έτοιμη την απάντηση. Περνάνε δίπλα σου και δεν λέτε ούτε ένα γεια.

Πρόσωπα που στο σχολείο κάνατε παρέα, υπάρχουν πια σαν ανάμνηση, στο πίσω μέρος του μυαλού σου. Η φιλιά σας πλέον διατηρείται μέσω των social media, πίσω από έναν υπολογιστή ή ένα κινητό. Ένα like ή ένα comment -ενδεχομένως- μια φορά τον χρόνο σου υπενθυμίζει ότι κάποτε βρισκόσασταν στην ίδια γειτονιά, στο ίδιο σχολείο, στην ίδια αίθουσα, στο ίδιο θρανίο.

Γιατί γίναμε έτσι; θα αναρωτηθείς. Και για αυτό σου έχω απάντηση.

Οι άνθρωποι βλέπεις αλλάζουν και μαζί τους αλλάζουν και τα θέλω τους. Όσο μεγαλώνεις αλλάζει ο τρόπος που σκέφτεσαι, βλέπεις διαφορετικά τα πράγματα στην ζωή και τότε αλλάζουν συνειδητά ή ασυνείδητα και οι άνθρωποι που έχεις γύρω σου.

Θα κρατήσεις δίπλα σου ανθρώπους που ταιριάζετε -αν όχι σε όλα- στα βασικά, ανθρώπους που μπορούν να σε καταλάβουν αλλά και να επικοινωνήσουν ουσιαστικά μαζί σου.

Για αυτό βλέπουμε πως δύσκολα οι φιλίες από τα παιδικά μας χρόνια και από το σχολείο κρατάνε. Ακόμα και φιλίες που δημιουργούνται στο πανεπιστήμιο, από την μια στιγμή στην άλλη, παύουν να υπάρχουν.

Δεν λέω, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις και χαίρομαι πάρα πολύ όταν τις συναντάω μπροστά μου.

Αυτό που θα σε συμβούλευα, είναι να μην σκας για τις φιλίες που χάθηκαν στον χρόνο. Έπρεπε να χαθούν για να έρθουν οι επόμενες. Μην ξεχνάς πως ο κάθε φίλος και η κάθε παρέα έχουν κάτι να σου διδάξουν: είτε είναι σωστό είτε είναι λάθος.

*Η Γεωργία Παπά είναι 19 χρονών και φοιτήτρια, που ασχολείται με την μόδα και την ομορφιά, για τις οποίες γράφει για στο προσωπικό της blog (https://myworldofg.wordpress.com). Υποστηρίζει πώς όταν την πιάνουν οι ανησυχίες της, τα κείμενα-σκέψεις «πάνε και έρχονται». Ένα τέτοιο κείμενο μοιράζεται εδώ μαζί μας.  

[φωτογραφία: έργο της illustrator Naomi Wilkison]

*Εσείς που μιλάτε πολύ, αλλά γράφετε περισσότερο, μην ξεχνάτε να στέλνετε τα κείμενά σας στα #ανένταχτα. Σας περιμένουμε στο speakinikabout@gmail.com.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s