Don't Speak Holics φιλμ ντορκ Movieholic Recommendation

ΛαΛαΛαντ

της Ελένης Τακοπούλου

Ας αρχίσουμε κάπως έτσι. Το “LaLaLand” έκλεψε τις καρδιές, αν όχι όλων, σίγουρα πάντως των περισσότερων από εμάς. Παρ’ όλο που το σενάριο θυμίζει μία στερεότυπη αμερικανική κομεντί που μας φαίνεται οικεία (και με το παραπάνω), αποτελεί ένα feel – good κοκτέιλ που ο κόσμος έχει ανάγκη.

Ξεκινώντας, λοιπόν, η ιστορία λαμβάνει χώρα στο Λος Άντζελες, που όπως όλοι ξέρουμε, είναι η πόλη του έρωτα και των ονείρων (προσωπικά δεν το κατάλαβα ποτέ). Εκεί ένας ανορθόδοξος έρωτας προσπαθεί να αναπνεύσει.

Η Μία είναι μία ανερχόμενη νεαρή ηθοποιός, που δουλεύει ως σερβιτόρα. Πηγαίνει σε όλες σχεδόν τις οντισιόν που υπάρχουν, με σκοπό να πραγματοποιήσει κάποια στιγμή το όνειρό της, παρά το γεγονός πως η ίδια γνωρίζει, ότι στη συγκεκριμένη πόλη, η ηθοποιία είναι κάτι με το οποίο δύσκολα τα βγάζει κάποιος πέρα. Ο Σεμπάστιαν από την άλλη, είναι ένας πιανίστας με μεγάλο πάθος στην τζαζ μουσική. Είναι αθεράπευτα ρομαντικός και το δικό του όνειρο είναι να καταφέρει να ανοίξει ένα δικό του μπιστρό κλασσικής τζαζ, έτσι ώστε να  μην ξεθωριάσει παραπάνω η αξία της.

Το βασικό στοιχείο της ταινίας δεν αποτελεί η πλοκή της ιστορίας, αλλά η κινηματογράφησή της. Ο Σαζέλ επιλέγει να δουλέψει με την ιστορία των ανεκπλήρωτων ερωτικών ιστοριών του αμερικανικού κινηματογραφικού ρομαντισμού. Στο φιλμ, παρατηρούμε ορισμένες έντονες επιρροές, παρμένες από κάποια -all time classic- πλέον μιούζικαλ, όπως το “New York, New York”, “West Side Story”, “Singing in the Rain” και “The Way We Were”. Η ταινία μας θυμίζει κάτι από την μαγεία των γαλλικών και αμερικανικών ρομαντικών ιστοριών της χρυσής εποχής, αλλά με έναν ιδιαίτερο τρόπο, ο οποίος συμβαδίζει με την σύγχρονη καθημερινότητα. Μας υπενθυμίζει, πως ανεξαρτήτως με το πόσο γρήγορα εξελίσσεται ο κόσμος, όλοι συνεχίζουμε να πιστεύουμε στον ρομαντισμό, να  γοητευόμαστε από διάφορες τυχαίες συναντήσεις, από τα όνειρα και φυσικά, από τον έρωτα. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σαζέλ καταφέρνει επιτυχώς να συνδέσει κάποια στοιχεία των ταινιών από τις δεκαετίες του 40’, του 50’ και του 60’, όπως την μουσική (η οποία πιθανότατα να αποτελεί το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του φιλμ), τα έντονα χρώματα, το χορός και τον ρομαντισμό.

 Η ιστορία της Μία και του Σεμπάστιαν πραγματεύεται και αποδεικνύει τελικά πως δεν έχουν όλες οι ανθρώπινες σχέσεις, το πολυπόθητο happy – end. Απλώς δεν ταιριάζει σε όλες τις περιστάσεις. Υπάρχουν κάποιες φορές, που πρέπει απλώς να αποδεχτούμε πως η αγάπη που υπάρχει μεταξύ δύο ανθρώπων, δεν οδηγεί απαραίτητα σε κάτι “μεγάλο” και “φαντασμαγορικό”. Στη συγκεκριμένη περίσταση, οι δύο πρωταγωνιστές πραγματοποιούν (τα ανέφικτα, αρχικά) όνειρά τους, με τη βοήθεια του έρωτα. Όμως φαίνεται πως τελικά δεν είναι πάντα αρκετός.

Σκοπός μου δεν είναι να θεοποιήσω την ταινία (αν και είμαι πολύ κοντά στο να φτάσω στο σημείο αυτό), επομένως θα σας πω το παράπονό μου. Ίσως όχι ακριβώς παράπονο, αλλά μία άλλη διάσταση. Το φιλμ περιστρέφεται γύρω από τον εγωισμό, κάτι το οποίο, μόνο θετική χροιά δεν έχει. Παραδόξως όμως είναι κάτι το ρεαλιστικό. Τα όνειρα, που παρουσιάζονται από τον Σαζέλ, είναι ουσιαστικά επιθυμίες καριέρας, οι οποίες είναι στην εποχή μας, η νούμερο ένα προτεραιότητα για την πλειονότητα. Δύο εγωισμοί συναντιούνται για μία σύντομη στιγμή, και έπειτα απομακρύνονται, αναζητώντας δόξα και χρήματα. Και κλείνω υπενθυμίζοντας πώς όλοι, συχνά αναρωτιόμαστε “τι θα γινόταν αν…;”. Ο Σαζέλ μας ανοίγει τελικά όλα τα χαρτιά του, δίνοντας μας, το εναλλακτικό τέλος, που ικανοποιεί και αγγίζει το «αμέρικαν ντριμ». Η αγάπη σε αυτήν την εκδοχή παραμένει, πάντα όμως με ένα τίμημα. Μόνο ένας από τους δύο εκπληρώνει το όνειρό του, ενώ ο άλλος θυσιάζει το δικό του. Η σύγκρουση μεταξύ της αγάπης και της ευτυχίας με την επίτευξη των στόχων, είναι αναμενόμενη αλλά και αναπόφευκτη.

Κάνοντας τα μαγικά τους, ο Ντάμιεν Σαζέλ (σενάριο – σκηνοθεσία) και ο Τζάστιν Χόρβιτς (μουσική) καταφέρνουν να μην αφήσουν κανέναν ανικανοποίητο.

*Και ένα μπόνους! Μία υπέροχη διασκευή ενός κοριτσιού που δεν σταματά να ονειρεύεται.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s