ανάσα Speak.Easy

encounter *

Της Νικολέτας Οικονομίδου

 

Μου είπε πως μύριζε όμορφα.
Σαν τα άτσαλα γράμματα που κάνεις όταν γράφεις στο λεωφορείο.  

Μου είπε πως ήταν όμορφος.
Σαν εκείνες τις δημιουργικές μέρες στην παραλία ή σαν εκείνες τις ακόμα πιο δημιουργικές νύχτες στην ταράτσα.

Μου είπε πως ένιωθε πράγματα.
Σαν τα μικρά παιδιά που νιώθουν βλέμματα και χάδια.

Μου είπε πως φοβόταν.
Σαν το συναίσθημα που έχεις λίγο πριν πέσεις από τον βράχο.

Μου είπε πως ήθελε να με ακούει να μιλάω.
Σαν εκείνη την λίστα με τα τραγούδια που είχες ξεχάσει πως έφτιαξες πριν μήνες.

Μου είπε πως με εντυπωσιάζει.
Σαν την στιγμή που γνωρίζεις καλύτερα κάποιον που θεωρητικά ήξερες χρόνια.

Μου είπε πως χαίρεται.
Σαν την στιγμή που σου λέει κάποιος πως είσαι σημαντικός.

Δεν μου είπε πως θα ήθελα να περνάμε χρόνο μαζί.
Σαν όλες εκείνες τις φορές που δεν είπα κάτι, ενώ το ήθελα.

Μου είπε πως ήταν ευάλωτος.
Χωρίς παρομοιώσεις.

oikonomidou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s