Παλιά μου τέχνη Κοσκινά... Speak.Easy

*μέικ ιτ ρέιν

 

 

της Σταυρούλας Κοσκινά

(Μέρες βροχερές, παράξενες μέρες)

Λένε πως η «Ευρυδίκη» θα μας συνοδεύει μέχρι την Παρασκευή.

(Μα γιατί δίνουν σε όλα τα κύματα κακοκαιρίας γυναικεία ονόματα;)

Με τέτοιο καιρό πάντα θέλω να κάθομαι περισσότερη ώρα στο κρεβάτι. Κοιμάμαι ένα τεταρτάκι παραπάνω. Και μετά αδυνατώ να σηκωθώ αμέσως από το κρεβάτι. Γι’ αυτό αφιερώνω δύο λεπτά καθισμένη στην άκρη του κρεβατιού. Ταυτόχρονα σκέφτομαι πως θα βάλω τα πάντα γύρω μου σε μια τάξη, τα ρούχα στη ντουλάπα που πάντα είναι λίγο πολύ ανακατεμένα στα συρτάρια, το πρόγραμμά μου που ποτέ δεν είναι τέλεια προγραμματισμένο, τη ζωή μου που είναι πλέον γεμάτη με δρομολόγια και θάλασσες λεωφορείων.

Ανοίγω τη κουρτίνα. Βρεγμένοι οι δρόμοι. Δεν πρόλαβα καν καινούργιες γαλότσες να αγοράσω. Ωστόσο αγαπώ λίγο κρυφά τις μέρες  που απαιτούν να φορέσεις το πουλόβερ και το κασκόλ σου, και αυτές που χρειάζεται η ομπρέλα- παρόλο που ποτέ δεν τη χρησιμοποιώ- και οι γαλότσες. Αν και οι γαλότσες μου έχουν μικρύνει (αν αυτό το μονόπρακτο ήταν μήνυμα διαδικτυακό θα φρόντιζα να μην παραλείψω τη θλιμμένη φατσούλα).

Με τη βροχή η πόλη έχει αποκτήσει άλλο άρωμα. Πίνω καφέ και δεν προσέχω το μάθημα ιδιαιτέρως. Φυγαδεύω την ανία και την ξεγελώ με φαιές αναμνήσεις. Σκέφτομαι ότι με τη βροχή και τα όνειρα μου έχουν αποκτήσει άλλη διάσταση, όχι μόνο η πόλη. Πλέον, λόγω καιρού, ίσως και όχι, τα όνειρα μου θα μπορούσαν τουλάχιστον να αποτελέσουν έμπνευση για διάσημους σκηνοθέτες: η μελωδία μιας σονάτας να αντηχεί στο μυαλό μου, ταξίδια στον Προμαχώνα, μοιρολατρικοί μνηστήρες και μοδίστρες, λιτανείες και κομματιασμένα κομμάτια ύφασμα κεντημένα, ικέτες για ένα κόσμο μόνο με ζωγραφιές και αρωματικά κεριά και όχι με επικοισμούς. Ένα αδημοσίευτο (μέχρι τώρα) έπος.

Επιβραβεύω την τύχη μου για την ευκαιρία που μου δόθηκε να κοιμηθώ ένα τεταρτάκι παραπάνω αλλά θα προτιμούσα ένα όνειρο ολίγον τι λιγότερο περίπλοκο. Και επιβραβεύω και εσένα για τις ευχές που έκανες να χαλάσει λίγο ο καιρός, για να μείνουμε λίγο ακόμα ανάμεσα στα παπλώματα του κρεβατιού. Καθώς σηκώνομαι νωχελικά από τα έδρανα σκέφτομαι τι χάρη θα σου ζητήσω όταν σε ξαναδώ.

Τώρα εσύ βέβαια θα περιμένεις να σου ζητήσω κάτι υπερβολικό, κάτι ανυπέρβλητο, κάτι δραματικό λες και είμαι αφιλοσόφητος γυρολόγος (καλά μπορεί αφιλοσόφητη να είμαι, αλλά γυρολόγος όχι). Πιστεύω, άλλωστε ότι η μαγεία κρύβεται στην «απλότητα», για την οποία έχουν ειπωθεί χιλιάδες αποφθέγματα (να είδες που δεν είμαι εντελώς αφιλοσόφητη;).

Θα σου ζητήσω λοιπόν κάτι απλό, που μπορείς (ελπίζω) να το κάνεις.

Πείσε την βροχή να μη σταματήσει και τα σύννεφα να αγαπήσουν τόσο την πόλη μας που να μη θέλουν να φύγουν!

Πείσε την «Ευρυδίκη» να μείνει εδώ λίγες μέρες ακόμα! Αν μείνει ίσως κερδίσουμε, όχι μόνο ένα τερτατάκι στο κρεβάτι, αλλά ίσως και μια μέρα ολόκληρη.

Αχ σε παρακαλώ, ας μη σηκωθούμε μια μέρα από το κρεβάτι!

 

 

 

koskina

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s