Κυριακή, γιορτή και σχόλη

Αστέρια του σύμπαντος.

Της Κυριακής Κοπαράνη

 

Από όταν ήσουν μικρός σου μάθαιναν ότι είσαι μοναδικός σαν άνθρωπος.

Πως όλη αυτή η διαφορετικότητά σου σε διάφορους τομείς της ζωής σου οφείλεται σε αυτό. Σε κάνουν να νιώθεις όμορφα και σε δικαιολογούν για αυτή  την παραξενιά που έχεις. Πολλές φορές θα σου πουν και πόσο περήφανοι είναι για σένα. Για εσένα, τον διαφορετικό, τον μοναδικό, τον ξεχωριστό άνθρωπό τους. Όπως όταν κοιτάς τον ουρανό, που κάθε αστέρι είναι ένα και κανένα άλλο δεν του μοιάζει σε ολόκληρο τον γαλαξία.  Έχει το δικό του σχήμα και φως.

Και μετά έχεις μεγαλώσει ξαφνικά. Τότε αλλάζουν τα δεδομένα τους. Δεν σε θέλουν άλλο για τη μοναδικότητά σου. Ξεχνιέται όλη αυτή η θεωρία περί του μοναδικού αστεριού και πρέπει απλά να την αλλάξεις. Πρέπει πλέον, να προσαρμοστείς όσο το δυνατόν καλύτερα μέσα στο χαώδες σύμπαν. Σε θέλουν ψηλό, αδύνατο και γυμνασμένο, περιποιημένο και καλλιεργημένο, ταλαντούχο και πρακτικό ταυτόχρονα.

Και τότε εσύ αναρωτιέσαι αν φταις ο ίδιος ή αν απλά οι άλλοι δεν ξέρουν τι θέλουν. Να προσαρμοστείς, να αλλάξεις ή μήπως όχι; Αξίζει τον κόπο να χάσεις αυτό το ξεχωριστό που έχεις, όπως σου έλεγαν κάποτε, ή καλύτερα να το αφήσεις πίσω και να γίνεις αυτό που είναι σωστότερο, όπως σου παρουσιάζουν τώρα.

Αν η απόφαση αυτή στηριζόταν σε μια ζυγαριά, σίγουρα μια από τις δυο πλευρές θα είχε λίγο περισσότερο βάρος. Αλλά που θα έβαζες τα περισσότερα σταθμά στη δική σου ζυγαριά;

 

 

      koparani

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s