Συν Αθηνά και χείρα κίνει Speak.Easy

GMT +2

Της Αθηνάς Κωνσταντίνου

Ο ήχος του ρολογιού αποτελεί τη δικιά μου προσωπική αντίφαση.
Άλλοτε με ηρεμεί και άλλοτε το βρίσκω άκρως εκνευριστικό.
Υπάρχουν φορές που για να σκεφτώ κάθομαι μπροστά από το ρολόι, παρακολουθώ τις κινήσεις των δεικτών και μετρώ τα «τικ-τακ» όπως θα ήθελα να μετρήσω τις σκέψεις μου.
Υπάρχουν όμως και μέρες, που δεν κοιτάζω ποτέ το ρολόι, δεν ακούω καν το «τικ-τακ» και αν οι δείκτες και οι αριθμοί πέσουν στο οπτικό μου πεδίο γυρνάω το βλέμμα μου αλλού.

Ο χρόνος έχει την δικιά του υπόσταση.
Σου δίνει την ψευδαίσθηση ότι μπορείς να τον μετρήσεις σε μέρες, ώρες και λεπτά. Ότι μπορείς να τον κλείσεις μέσα σε ρολόγια, χρονόμετρα και ημερολόγια.
Σε αφήνει να παίζεις με τα δευτερόλεπτα για να μην αργήσεις στη δουλειά, για να προλάβεις το λεωφορείο, για να συναντήσεις κάποιον.
Είναι ειρωνικό.
Ο χρόνος είναι άπιαστος, δεν μετριέται, δεν εγκλωβίζεται.
Κι εσύ –και ο κάθε ‘’εσύ’’- ζεις με την αυταπάτη ότι μπορείς να διαχειριστείς το χρόνο.

Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι κάθε «τικ» του ρολογιού δεν μπορεί να γυρίσει πίσω και κάθε «τακ» σε πάει στο επόμενο είτε θες είτε όχι;

Και μέσα σε αυτή τη χαοτική κατάσταση των «τικ» και «τακ» ο άνθρωπος κατάφερε να χτίσει την καθημερινότητα του.
Να βασίσει για την ακρίβεια!

Είμαστε όντως τόσο εξαρτημένοι από το χρόνο;
Νομίζω ότι απλά δημιουργήσαμε μια σταθερά για να πορευόμαστε επειδή εμείς είμαστε τόσο ασταθείς.
‘Έστω ότι μπορούσες να αποδεσμευτείς από αυτόν και πλέον μπορείς να κινείσαι αυτόνομα, θα ήσουν ο ίδιος; Θα συνέχισες να κάνεις τα ίδια πράγματα, να έχεις τους ίδιους στόχους και να ποθείς τα ίδια; Δεν νομίζω…

Είναι ωραίο να ξέρεις ότι κάτι τρέχει παράλληλα με εσένα. Σου δίνει κίνητρο να τρέξεις κι εσύ. Κι άλλο!
Είναι εξίσου ωραίο να ξέρεις ότι αυτό το κάτι δεν μπορεί να σταματήσει. Έτσι δεν σου επιτρέπει κι εσένα να μείνεις στάσιμος.

Θα ονομάσω το «κάτι» χρόνο.

Τώρα που ξέρεις τι είναι ο χρόνος, μπορείς να τον υπερβείς.

Γίνε εσύ ο χρόνος που χρειάζεται ο εαυτός σου και άσε τον πραγματικό να τρέχει μόνος του. Κρύψε τα ρολόγια και εμφάνισέ τα μόνο όταν θες να σκεφτείς.

Κι αν σε εκνευρίζουν τόσο τα «τικ-τακ» που δεν γυρνάνε πίσω, πάνε φέρε τα εσύ.
[Φτιάξε το δικό σου χτύπο.]

konstantinou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s