Speak.Loud Spread the opinions

S.T.Op#8: Για το πνεύμα των Χριστουγέννων

Συντονίζει η Φάτα Μοργκάνα

Είμαστε καλοί/ευγενικοί/φιλάνθρωποι/φιλέσπλαχνοι/υπομονετικοί/δοτικοί όλον τον χρόνο, ή μήπως ολά αυτά παρουσιάζονται τόσο έντονα μόνο τις γιορτές, όπου πρέπει να μας διακατέχει το πνέυμα των Χριστουγέννων; 30 Νοεμβρίου θα με πατήσεις στο μετρό και 1 Δεμεμβρίου θα μου ζητήσεις 1400 συγγνώμες; Τι συμβαίνει τέλος πάντων αυτές τις άγιες μέρες και είμαστε όλοι σαν μαγεμένοι; Οι συντάκτες μας παίρνουν θέση.

·του Αχιλλέα Μζ.·

Τα Χριστούγεννα όλοι προσπαθούμε να δίνουμε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Ή τουλάχιστον σχεδόν όλοι. Αυτό ακριβώς είναι που ονομάζεται πνεύμα των Χριστουγέννων. Και εμάς μας αρέσει πάρα πολύ. Κάθε τέτοιο συνοδεύεται από μία απόφαση μας να είμαστε έτσι όχι μόνο για αυτές τις δύο εβδομάδες που τα πάντα γύρω μας είναι πασπαλισμένα με ασημόσκονη και αναβοσβήνουν. Αν τα φωτάκια είναι που μου δίνουν αυτήν την δύναμη να είμαι λίγο καλύτερος, ε ας τα αφήσω να καούν! Και όταν τελικά καούν, που δεν αργούν τα ρημάδια, παύω να χαμογελώ, να προσφέρω και να προσέχω και γίνομαι πάλι από την αρχή κακός και αγενής και απόλυτος σε κάθε μου κουβέντα. Αλλά αλήθεια, αυτή την φορά ήθελα πολύ να κρατήσω την χριστουγεννιάτικη συμπεριφορά μου, φορεμένη πάνω μου μέχρι τα επόμενα Χριστούγεννα. Δεν είμαστε κακοί, ούτε υποκριτές και ενώ κάθε πρωί υποσχόμαστε το επόμενο να αλλάξουμε η καθημερινότητα μας προλαβαίνει και τελικά δεν το ξανακάνουμε μέχρι να στολίσουμε το επόμενο δέντρο. Ενώ υποσχόμαστε να δώσουμε χρόνο στα πρόσωπα που αγαπούμε δεν μας φτάνει μέχρι να φτιάξουμε ξανά κουραμπιέδες. Ενώ λέμε πως θα κεράσουμε έναν ζεστό καφέ και μία τυρόπιτα σε έναν άστεγο δεν διαθέτουμε τα χρήματα γιατί «έχουμε να πληρώσουμε και τους λογαριασμούς μωρέ και 2€ έχουν την αξία τους», μέχρι που ακούμε το λαστ κρίστμας και σκεφτόμαστε «μωρέ τι αξία έχουν 2€;» και τελικά το κάνουμε. Μπράβο μας που σκεφτήκαμε να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα, γιατί ο λόγος που όλοι είναι τόσο καλά αυτές τις μέρες είναι γιατί και οι άλλοι είναι καλά και δίνουν την καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους επίσης. Είσαι χαρούμενος και συναναστρέφεσαι με ανθρώπους που είναι χαρούμενοι. Δεν βρίζεις κόσμο στα λεωφορεία και ως επί το πλείστον ο κόσμος στα λεωφορεία δεν σε βρίζει. Εύχεσαι σε αγνώστους καλές γιορτές και εκείνοι χαμογελαστοί ανταποδίδουν. Τα πράγματα πάνε καλά, γιατί υπάρχει μεταξύ μας μια άτυπη συμφωνία και έχει ήδη κανονιστεί όλοι να είμαστε έτσι όπως τελικά είμαστε. Και αν κάποιοι αθετούν την συμφωνία, καλή καρδιά. Το ερώτημα τώρα είναι, «Θέλουμε δέκα τέτοιες μέρες τον χρόνο, ή 365;».

·της Ζωής Καρανάσιου·

Μιας και ο Νοέμβρης μάς εγκαταλείπει,  φορτίζει όλο και περισσότερο το κλίμα για τον ερχομό μιας εποχής που διακατέχεται από αλληλεγγύη κι ένα συνεχές κλίμα αγάπης. Η αγάπη αυτή παίρνει διάφορες μορφές, μέχρι και που κοστολογείται σε μικρά χριστουγεννιάτικα  στολίδια ή λαμβάνει έναν εθιμοτυπικό χαρακτήρα, ή μήπως υπάρχει και άλλη πλευρά; Πάντα αναρωτιόμουν, γιατί τα Χριστούγεννα να αποτελούν εποχή –ορόσημο αγάπης και αλληλεγγύης κι όχι μια τυχαία καλοκαιρινή εβδομάδα του Αυγούστου, μάλλον ο Αύγουστος με τη μπόλικη ζέστη δεν θα είχε ανάγκη από φιλανθρωπία. Θεωρώ πλέον, πως η χριστουγεννιάτικη περίοδος έχει συνδεθεί άρρηκτα με πράξεις αγάπης και συμπόνιας προς ανθρώπους που τις έχουν περισσότερο ανάγκη, που μάλλον οι σημερινές κοινωνίες έπρεπε να τις περιορίσουν σε υλικές δραστηριότητες και κατά τη διάρκεια μιας κρύας περιόδου με φωτάκια και λαμπερά στολίδια. Είναι άραγε η προσφορά μέρος ενός κατεστημένου ή περιέχει και δόση αλήθειας; Μέσα στις δύσκολες μέρες που μεγαλώνουμε όλο και περισσότερο οι ανάγκες αυτές αυξάνονται, καθώς περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια τόσο υλική όσο και μη και οι γιορτές μάς υπενθυμίζουν την «υποχρέωση» μας  ως κι εμείς άνθρωποι. Κάτω από το φόντο χριστουγεννιάτικων καρτών και δώρων θυμόμαστε το βασικό μας χαρακτηριστικό, την ανθρωπιά μας, παραμερίζοντας συμπεριφορές που θα στενοχωρήσουν τον συνάνθρωπό μας και ξεχνάμε πως ίσως η αγάπη δεν έχει ημερομηνία λήξης μετά το πέρας των γιορτών. Ως φετινή ευχή λοιπόν, το φως των Χριστουγέννων για αγάπη και φιλανθρωπία να συνεχίσει να μας συντροφεύει όλο τον χρόνο!

·της Αγγελικής Δασκαλοπούλου·

Για την στάση μας απέναντι στους άλλους, στους ταλαιπωρημένους, στους πεινασμένους, στους αστέγους, στους κολασμένους αυτού του κόσμου, κάθε μέρα πρέπει να είναι Χριστούγεννα. Όταν νιώθεις και κατανοείς τον πόνο και την ανάγκη του συνανθρώπου σου, η προσφορά πρέπει να διαρκεί 365 μέρες τον χρόνο. Μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε και να ταρακουνηθούμε από το γεγονός ότι οι πολλαπλές δωρεές που πραγματοποιούνται τα Χριστούγεννα έχουν πάρει χαρακτήρα folklore που προσπαθεί να καλύψει την αδιαφορία του υπόλοιπου χρόνου; Μάλλον συμβαίνει αυτό, αλλά από την πλευρά αυτού που δέχεται την ευεργεσία, μια κίνηση βοήθειας και στήριξης ανακουφίζει και απαλύνει τον πόνο του, παρόλο που αυτή η μοναδική φορά δεν θα καταφέρει να τον διώξει. Τα Χριστούγεννα είναι μπροστά μας, όμως πριν από αυτά μεσολαβούν άλλες 30 μέρες, για να αποδείξουμε στους γύρω μας αλλά κυρίως στον εαυτό μας πως η προσφορά και η αλληλεγγύη πρέπει να είναι συνεχής!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s