ανάσα Speak.Easy

*δις ιζ ας*

Της Νικολέτας Οικονομίδου 

Μέσα σε λίγα τετραγωνικά, με χαμηλό φωτισμό και κάτι ζεστό στα χέρια μας, συζητούσαμε για τις αλλαγές που επιφέρει το πέρασμα του χρόνου. Για όλα εκείνα τα μικρά ή μεγάλα πράγματα που αλλάζουν από χρόνο σε χρόνο, από μήνα σε μήνα, από μέρα σε μέρα.

Μας τρόμαζαν οι αλλαγές, μα περισσότερο η συνειδητοποίηση τους.

Μας τρόμαζαν γενικά οι συνειδητοποιήσεις.

Και ο φόβος αυτός ήταν ακόμα μια συνειδητοποίηση.

Ίσως η ανάλυση των γεγονότων να ήταν υπερβολική. Ίσως πάλι να ήταν μέρος της φύσης μας, κομμάτι του εαυτού μας, έμφυτο χαρακτηριστικό μας.

Συχνά συζητούσαμε για το πού κρύβεται η ευτυχία και πάντα καταλήγαμε στις στιγμές. Απορρίπταμε τις μόνιμες καταστάσεις και προτιμούσαμε να θεωρούμε ότι τέτοια συναισθήματα μπορούμε να τα νιώσουμε σε δόσεις.

Επιζητούσαμε την μονιμότητα μη ξέροντας πόσο μπορεί να διαρκέσει τελικά.

Φοβόμασταν αυτό το «πάντα» , αλλά ακόμα περισσότερο φοβόμασταν την απουσία του.

Ξέραμε ότι κάναμε λάθη, αλλά οι προσπάθειες διόρθωσής τους δεν ήταν οι καλύτερες, γιατί και η διόρθωση αυτή, απαιτούσε αλλαγή.

Ως που βρήκαμε τι ψάχναμε και όλες οι αμφιβολίες και τα ερωτηματικά έκαναν στην άκρη.

oikonomidou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s