Art you Speak? Volume Up! [άκου]

[αλήθεια]

της Ιφιγένειας Παπούλη

Καταγράφω το πιο τρυφερό πράγμα που άκουσα τελευταία, γιατί προσπαθώ να μάθω να μην περιμένω εξήγηση για το κάθε τι. Η εξήγηση έρχεται κυρίως όταν δεν την αναζητούμε.

Είμαστε τα προγράμματά μας, τα τραγούδια μας, όσα διαλέγουμε να μην κάνουμε, είμαστε ό,τι βάζουμε στην τσάντα μας πριν φύγουμε το πρωί, είμαστε τα ταξίδια που βάζουμε στο πρόγραμμα. Είμαστε οι λέξεις που διαβάζουμε και κρατάμε για παρέα. Είμαστε όσα διαβάσαμε και αποφασίσαμε να ξεχάσουμε. Είμαι παρενθέσεις σε ζωές άλλων, ή για άλλους είμαστε παράγραφοι, κεφάλαια ολόκληρα.

Συναντάμε ανθρώπους που είναι διαφορετικά πράγματα από εμάς, κινούνται σε άλλα μήκη κύματος, ακολουθούν διαφορετικές διαδρομές. Η δική τους αλήθεια συναντά τη δική μας, γνωρίζονται, γίνονται φίλες. Κι έπειτα, σε μια στιγμή εκλεκτής σύμπνοιας και χωρίς ίχνος ετεροκαθορισμού συμβαίνει η πιο χαριτωμένη, η πιο συναινετική επιβολή του κόσμου.

  1. Lino Cannavacciuolo – Altalena 
  2. Helen Merill / Clifford Brown – You’d be so nice to come home to 
  3. Φοίβος Δεληβοριάς – Μπολερό 
  4. Penny & The Quarters – You and me 
  5. Velvet Underground & Nico – All tomorrow’s parties 
  6. Hugh Laurie – St. James infirmary 
  7. Kurt Weill – Salomon Song (Marianne Faithfull)
  8. Leonard Cohen – You got me singing
  9. DeVotchKa – The winner is (Little Miss Sunshine ost.)
  10. Beirut – La Llorona 
  11. Nick Cave – I’ll love you till the end of the world 

*για ολόκληρη τη λίστα στο youtube, πατήστε εδώ.

papouli 1

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s