Don't Speak Holics φιλμ ντορκ Movieholic Recommendation

focus* ΙΣΠΑΝΙΑ

                                                                                                                        της Ελένης Τακοπούλου

Η Ισπανία είχε ανέκαθεν ιστορία και ένα, κάποιο φετίχ στον τομέα του κινηματογράφου. Από ερωτικές – αδιάφορες (και μη)- σαπουνόπερες μέχρι ταινίες που έχουν φτάσει να θεωρούνται κλασσικές, είναι από τις λίγες πλέον κινηματογραφικές βιομηχανίες που προοδεύει και μας εκπλήσσει με σταθερό ρυθμό. Αν τον θεωρήσουμε, εν μέρη, εμπορικό κινηματογράφο (που φαίνεται πως όντως είναι, εντός Ευρώπης τουλάχιστον) είναι κινηματογράφος με χαρακτήρα, που εξελίσσεται μέσα στον χώρο και τον χρόνο, ενώ παράλληλα τον απασχολούν μία ποικιλία ζητημάτων, που αφορούν κατά κύριο λόγο την επικαιρότητα. Και αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό το οποίο ομολογουμένως μας λείπει από τον αντίστοιχο λ.χ. αμερικανικό κινηματογράφο.

Τρεις, λοιπόν, σχεδόν νέες καταχωρήσεις (λέγοντας νέες, εννοώ του 2016). Δύο αληθινές ιστορίες και μία μυστηρίου/θρίλερ/λιγάκι φαντασίας -θα μπορούσε κανείς να πει-, που ήρθαν για να μας επιβεβαιώσουν την ευχάριστη άνθηση του σύγχρονου ισπανικού κινηματογράφου.

 

El hombre de las mil caras, dir. Alberto Rodríguez (Smoke and Mirrors)

Ο Ροντρίγκεζ, σκηνοθέτης του αστυνομικού θρίλερ «La Isla Minima», αποφασίζει να μας διηγηθεί μία ιστορία, πολιτικού περιεχομένου και βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, γεμάτη ανατροπές. Την ιστορία, λοιπόν, του Φρανσίσκο Παέζα («Πάκο»), ενός διεφθαρμένου αλλά πανέξυπνου μυστικού πράκτορα, ο οποίος είναι μπλεγμένος σε μία γκάμα αδιευκρίνιστων υποθέσεων (οι περισσότερες εκ των οποίων συνδέονται άμεσα με το ισπανικό κράτος), μας τη διηγείται ένας πιστός συνεργάτης του στα -καλά κρυμμένα αυτά- πολιτικά του εγκλήματα. Σε μία μπλεγμένη ιστορία, με έντονους ρυθμούς, κάποιο μυστήριο και πολλά απρόοπτα, ο Ροντρίγκεζ κρατάει μία άψογη συνοχή και πολλά βέλη στη φαρέτρα.

Σχετική εικόνα

 

Contratiempo, dir. Oriol Paulo (The Invisible Guest) 

Ο Αντριάν Ντόρια, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, κατηγορείται για τον φόνο της ερωμένης του, καθώς ξυπνάει σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου,κλειδωμένο από μέσα και δίπλα του κείτεται το πτώμα της. Υποστηρίζοντας κάθετα την αθωότητά του, και σε συνεργασία με μία αναγνωρισμένη δικηγόρο που έχει προσλάβει, έχουν τρεις ώρες καιρό για να ετοιμάσουν την υπεράσπισή του, καθώς και να ανακαλύψουν τι πραγματικά συνέβη. Ένα μυστηριώδες θρίλερ, με αγωνία και απρόοπτα γεγονότα που ξετυλίγονται με ταχύτητα. Η σωστή συνοχή κρύβει λιγάκι την σεναριακή υπερβολή, που την καθιστά εν μέρη φαντασίας, αλλά η γοητεία του φιλμ τελικά κυριαρχεί.

 

100 metros, dir. Marcel Barrena

Ο Ραμόν έχει μία ζωή που πολλοί αποζητούν. Νέος, επιτυχημένος στην δουλειά του και με μία οικογένεια που τον αγαπά. Όλα αυτά πρόκειται όμως να αλλάξουν, όταν σύντομα θα ανακαλύψει πως πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας. Σοκαρισμένος, αρχικά, από την απότομη αυτή αλλαγή και την δυσκολία προσαρμογής στις καινούργιες συνθήκες, αποφασίζει να μην παραδώσει τον έλεγχο του σώματός του στην ασθένεια. ‘Έτσι, δηλώνει συμμετοχή σε έναν τρίαθλο Iron-Man: πρέπει να κολυμπήσει 3,8 χλμ., να ποδηλατήσει 180 χλμ. και να τρέξει στον μαραθώνιο. Σε αυτήν του την προσπάθεια δέχεται να τον βοηθήσει, παίρνοντας το ρόλο του προπονητή του, ο πεθερός του, με τον οποίο κάθε άλλο παρά καλές σχέσεις έχουνε. Με συμπαθέστατες ερμηνείες, την κατάλληλη δόση χιούμορ, εκπλήξεις και την αποτελεσματική αποφυγή του μελοδραματισμού, αποτελεί ένα φιλμ καλογυρισμένο, που μπορεί να δει κανείς ευχάριστα.

 

takopoulou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s