Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

νιου γίαρ

Της Νικολέτας Οικονομίδου

 

Και ήρθε πάλι κι αυτή η χρονιά, χωρίς να φέρει την αλλαγή που πάντα υπόσχεται. Ή τουλάχιστον χωρίς να φέρει την αλλαγή που επιθυμώ. 

Τελικά θα θυμάμαι πολύ γλυκά το 2017, με όλες του τις στιγμές, μία προς μία.

Γιατί το 2017 για εμένα ήταν μια Πρωτοχρονιά με μπόλικο χορό και ωραίες μουσικές, ήταν καβγάδες για ασήμαντα πράγματα, ήταν αγκαλιές,φιλιά και χάδια, ήταν το διάβασμα που πάντα έπρεπε να είναι περισσότερο, ήταν ένα πάρτι έκπληξη με όλους -σχεδόν- τους ανθρώπους που αγαπώ σε αυτόν τον κόσμο, ήταν ώρες παντομίμας στον πάνω όροφο ενός καφέ, ήταν οι Πανελλήνιες, ήταν και πάλι οι 22 μέρες στην Χαλκιδική και τα εκατοντάδες παιδάκια, ήταν οι γνωριμίες, ήταν οι δύσκολες και περίπλοκες αποφάσεις, ήταν οι αποχωρισμοί γεμάτοι δάκρυα, ήταν οι πρώτες μου διακοπές με φίλους, ήταν το ταξίδι στην Αθήνα και τα τριήμερα στην Χαλκιδική.

Για εμένα το 2017 ήταν γεμάτο νέα ξεκινήματα ,συνοδευμένα πάντα από αμφιβολίες. Ήταν πολλές όμορφες στιγμές που τώρα μοιάζουν να έχουν περάσει σχεδόν ανεπιστρεπτί.

Το 2018 μοιάζουν όλα κάπως θολά. Λίγο σαν τα λαμπάκια που βγάζεις από την πρίζα όταν ξεστολίζεις το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ή σαν τα μάτια μας λίγο πριν φύγει το πρώτο δάκρυ.

Μα είναι ακόμα αρχή.
Και φυσικά, κάθε αρχή και δύσκολη.

oikonomidou
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s