Αργώ λίγο, αλλά έρχομαι Speak.Easy

*μα για τον καιρό να μιλούμε τώρα;

της Νίκης Κωνσταντίνου-Σγουρού

[ιστορίες για ανθρώπους που τα προλαβαίνουν όλα] #48

Ένα από τα πρώτα πράγματα που διαπίστωσα αλλάζοντας χώρα είναι πως εδώ ο αέρας μπορεί να σε πάρει και να σε σηκώσει. Κυριολεκτικά. Λειτουργεί σίγουρα ανανεωτικά και σε γεμίζει αμέσως με φρέσκες ιδέες, αλλά είναι και κάπως επικίνδυνος. Θα ήταν καλό να έχεις μέσα στην τσάντα σου κάτι βαρύ: ένα βιβλίο ή μια πέτρα. Το δωμάτιό μου είναι γωνιακό και λιτό. Μοιάζει κάπως με καμπίνα πλοίου, οι τοίχοι είναι λεπτοί και ο αέρας ακούγεται στερεοφωνικά. Έχω συχνά την αίσθηση πως κουνάει.

Το κρύο είναι υποφερτό. Σχεδόν ευχάριστο, τολμώ να πω. Οι Φινλανδοί πάντως είναι πολύ ευχαριστημένοι: αισθάνονται πως έχουν έρθει στην άνοιξη. Όσοι είμαστε συνηθισμένοι στον καιρό της Μεσογείου υποφέρουμε από το σκοτάδι και νιώθουμε πολύ κουρασμένοι. Την Δευτέρα έβρεχε συνέχεια και μερικές μέρες ξυπνάμε και βλέπουμε τις απέναντι σκεπές χιονισμένες. Το χιόνι, βέβαια, λιώνει και μένουν στο έδαφος μικρά κομμάτια πάγου σαν κρυσταλλένιες δροσοσταλίδες. Οι Δανοί συνέχεια αισθάνονται την ανάγκη να απολογηθούν. Ανάψτε κεράκια, λένε. Φτιάξτε τσάι και φάτε σοκολάτα, βοηθάει. Αλήθεια, λυπούμαστε πολύ, αλλά δυστυχώς ο χειμώνας είναι βαρύς.

Σε κάθε συνάντηση ανθρώπων που δεν γνωρίζονται καλά, η συζήτηση ξεκινάει από τον καιρό. Είναι η κοινή εμπειρία που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε όσοι ζούμε εδώ. Ερχόμαστε από διαφορετικά σημεία του πλανήτη και πρέπει να φτιάξουμε ένα καινούργιο αφήγημα, αρκετά κοινό και ενωτικό, αλλά όχι περιοριστικό και υπερβολικά δεσμευτικό. Σε λίγο καιρό θα έχουμε συνηθίσει, θα έχουμε φτιάξει το πρόγραμμά μας και ίσως κάποιοι να φύγουν όταν ο ήλιος θα βρίσκεται πια πιο πολλές ώρες στον ουρανό. Ίσως κάποιοι να γίνουμε και φίλοι. Πάντως σίγουρα η αρχή θα έχει γίνει σε μια αμήχανη κουβέντα για τον καιρό.

Διαφορετικοί άνθρωποι συναντιόμαστε πάνω από μία κατσαρόλα. Τρώμε ως επί το πλείστον μακαρόνια. Πλησιάζουμε τα πιρούνια και τα ποτήρια μας. Ανταλλάζουμε συμβουλές για το πλύσιμο των πιάτων, τη μείωση των πλαστικών αποβλήτων, την ανακύκλωση. Ξεχνιόμαστε και μιλάμε στην γλώσσα μας στον γάτο και ορισμένες φορές και ο ένας στον άλλον. Έχει νυχτώσει από τις τέσσερις και βρέχει. Κάποιος θα κοιτάξει έξω από το παράθυρο και θα το σχολιάσει.

 

konstantinou sgourou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s