Αχίλλειος πένα Speak.Easy

/ ντισέιμπλντ /

[με αφορμή την παγκόσμια ημέρα Κοινωνικής εργασίας]

S03E14

Του Αχιλλέα Μζ. 

Σήμερα που γράφω είναι 28 Μαρτίου. Εσείς αν με διαβάζετε στην ώρα μου θα είναι 30. Και εχθές ήταν 27 (για μένα, για εσάς 29). Και αφού μάθαμε να μετράμε:

Γυρνώ έναν χρόνο πίσω. Δεν θα μπω σε πολλές λεπτομέρειες για το τι και το πώς, αλλά πέρσι τέτοια μέρα εγώ υπέγραφα για μία πεντάμηνη εργασία που ίσως και λίγο ή πολύ να μου άλλαξε την ζωή.

Το πανεπιστήμιο μου, με επέλεξε για να εργαστώ στην επιτροπή κοινωνικής πολιτικής, όπου είναι υπεύθυνη για την μετακίνηση ΑμΕA (βλ. τίτλος: disabled). Εγώ δέχτηκα, αρχικά με φόβο και κάποια αμφιβολία για το αν θα τα καταφέρω, στην πορεία όμως είδα πως τα κατάφερνα και λίγους μήνες μετά, στις διακοπές παρά τις όποιες δυσκολίες με τα προγράμματα, τα ωράρια και τον μερικές φορές χαμένο χρόνο ανυπομονούσα να γυρίσω στο ίδιο βανάκι, και να αναλάβω ξανά τις ίδιες αρμοδιότητες.

Πλέον ήταν καλοκαίρι και περπατούσα ακούγοντας στα αυτιά μου κάποιο ερωτικό τραγούδι και βλέποντας τον κόσμο με άλλα μάτια. Σκέφτηκα για πρώτη φορά πώς θα ήταν να μην μπορούσα να περπατώ αυτό το καλοκαίρι, ή να μην μπορώ να ακούω μουσική, ή και αυτόν τον κόσμο που παρατηρούσα με τα μάτια μου να αλλάζει εποχές να μην τον έβλεπα. Το κομμάτι μιλούσε για μία κατάσταση ερωτική και εγώ σκεφτόμουν την δική μου κατάσταση, όχι ερωτική, βασικά ερωτική αλλά όχι με άνθρωπο. Αγαπούσα την ζωή που μου έδωσε τόσο σύντομα την ευκαιρία να εκτιμήσω κάποια πράγματα, και κοντά σε αυτά τα σημαντικά να μην επιτρέψω να συγκατοικήσουν άλλα, τα οποία είναι κατώτερης ποιότητας και ανάξια προβληματισμού.

Πλέον ο πονοκέφαλος μου ήταν το πώς θα απευθυνθώ στα παιδιά: Θα περιγράψω στην κοπέλα που δεν βλέπει τι γίνεται έξω γιατί μου το ζητάει τακτικά, όμως δεν θα βάλω στην περιγραφή μου χρώματα, γιατί πώς να εξηγήσεις τι είναι άσπρο και τι μπλε σε έναν άνθρωπο που δεν είδε ποτέ τα χρώματα. Επίσης: δεν θα πω στην κοπέλα που βρίσκεται στο αναπηρικό καρότσι πόση δύσκολη ήταν η μέρα μου γιατί έτρεχα από εδώ και από εκεί. Η δική της ήταν σίγουρα δυσκολότερη, όταν οι ράμπες που χρειάζονται δεν είναι εκεί που πρέπει να είναι και όταν είναι, δεν είναι όπως θα έπρεπε να είναι.

Απλώς φανταστείτε πώς μπορεί να αισθάνονται αυτοί οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν την δυσκολία της μετακίνησης. Και παράλληλα πως μπορεί να αισθάνεσαι και εσύ που είσαι εκεί για να πάρεις την δυσκολία αυτή και τουλάχιστον για όσο είσαι εκεί, να την συνθλίψεις. Δεν έχουν υγιή μάτια ή γερά πόδια. Γίνεσαι τα μάτια τους και τους περιγράφεις την επόμενη στροφή ή το επόμενο πλατύσκαλο. Γίνεσαι τα πόδια που τους κινούν και τα χέρια που σπρώχνουν το καρότσι τους.

Όλα αυτά δεν σας τα λέω για να προβληθώ, ούτε περιμένοντας να με θεωρήσετε ήρωα. Ήρωας δεν είμαι. Δούλευα και πληρωνόμουν για να είμαι πλάι σε αυτά τα παιδιά. Όπως κάποιος πληρώνεται για να πουλάει ψωμί, αλεύρι, τσιγάρα ή ακόμη και όπλα. Απλώς φανταστείτε πώς θα ήταν να πληρωνόμασταν όλοι για κάτι, όπως αυτό που πλήρωνε εμένα: για να περνάμε τις γιαγιάδες στην απέναντι πλευρά του δρόμου, ή να μετακινούμε ένα αναπηρικό καρότσι. Οι γιατροί πράττουν λειτούργημα γιατί σώζουν ζωές, και όσο υψηλά και αν αμείβονται το λειτούργημα δεν παύει να είναι λειτούργημα.

Οι άνθρωποι που γνώρισα ήταν τόσο ιδιαίτεροι όπως ιδιαίτερος είναι ο κάθε άνθρωπος που θα γνωρίσεις, αλλά είχαν και πολλές ομοιότητες με όλους εμάς: Είχαν άγχος για τα μαθήματα της σχολής τους και ήθελαν να ξεκλέψουν λίγο χρόνο για να πιούνε καφέ ή να φάνε στην λέσχη. Είχαν φίλους και ερωτεύονταν. Είχαν τις καλές και τις κακές τους μέρες. Ξεχώριζαν χάρη στην εσωτερική τους δύναμη. Σε αυτήν την θέληση, την πάντα ισχυρότερη από τις δυσκολίες. Ξέρετε, μπορεί όλοι να έχουμε εξωτερικές αδυναμίες, μερικοί από εμάς έκδηλες, όμως εσωτερικά να έχουμε τις δικές μας δυνάμεις. Βρίσκονται εντός μας και μπορεί κάποιος να μην τις δει. Σίγουρα ωστόσο υπάρχουν.

«Η δύναμη δεν προκύπτει από τις νίκες. Οι μάχες που δίνεις είναι αυτό που μεγαλώνει τη δύναμή σου. Όταν αντιμετωπίζεις δυσκολίες και αποφασίζεις να μην παραδοθείς, αυτό είναι δύναμη.»

φωτογραφία: Javier Martin | Blindness light

mz.1

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s