Συν Αθηνά και χείρα κίνει Speak.Easy

Αναστοχασμός

Της Αθηνάς Κωνσταντίνου

Περνάνε οι μέρες και δεν ξέρω αν αποτυπώνεται κάτι στις «σελίδες» της ζωής.
Φεύγουν κάπως βιαστικά, λίγο ανούσια, σχεδόν πιεστικά.
Υπάρχουν μέρες που δεν έχω όρεξη να συζητήσω τι έκανα, πώς είμαι και αν περνάω καλά.

Με προβληματίζουν αρκετά τέτοιες ιδέες.
[Μια βόλτα ήταν αρκετή για να ξεδιαλύνω την κατάσταση και να επανέλθω στις «φυσιολογικές» για Αθηνά σκέψεις.]

Τι θα πει βιαστικά;
Η μέρα έχει μεγαλώσει και όμως οι ώρες περνάνε τόσο γρήγορα. Δεν προλαβαίνεις να κάνεις όλα όσα ήθελες, ούτε καν αυτά που είχες προγραμματίσει. Πιέζω πολύ τον εαυτό μου να μείνω εντός προγράμματος και να είναι όλα σε τάξη. Δεν συμβαίνει πάντα, αλλά θα τα καταφέρω κάποια στιγμή.

Τι θα πει ανούσια;
Καταπιάνεσαι με πράγματα που δεν σου προσφέρουν άμεση ευχαρίστηση. Θα προτιμούσες να κάνεις μια βόλτα και να σε χτυπήσει ο ήλιος κατακούτελα. Να μη σκέφτεσαι και να απολαμβάνεις. Το οτιδήποτε. Είναι πράγματι ανούσια; Μήπως το μυαλό μας έχει ξεχάσει να σκέφτεται μακροπρόθεσμα; Έχω την αίσθηση ότι ξεχνάμε να επενδύσουμε στο μέλλον και μας συνεπαίρνει η αύρα του τώρα. Αλλά τώρα είναι η ώρα να παλέψεις, να κατακτήσεις .

Τι θα πει πιεστικά;
Κάποιος μόχθος, λίγη κούραση, πολλές υποχωρήσεις.
Μας βρίσκω λίγο μαλθακούς. Δεν έχουμε μάθει να πιεζόμαστε και όταν αυτό συμβαίνει αναδύεται μία κακόγουστη, δύσοσμη και απωθητική γκρίνια. Με την πρώτη ευκαιρία λες σε φίλους και γνωστούς πόσο κουρασμένος είσαι και πως δεν αντέχεις άλλο. Αλήθεια; Όντως τόσα ήταν τα όριά σου ή μήπως είσαι λίγο υπερβολικός και σ’ αρέσει να παραπονιέσαι;  Μισώ τις στιγμές που πιάνω τον εαυτό μου να γκρινιάζει, το βρίσκω ελάχιστα θλιβερό.

Εκ των υστέρων κρίνω ότι κάτι τέτοιες μέρες [ή και μήνες] έχουν υπάρξει πολύ καίριας σημασίας για το «εγώ» μου. Σε έναν σύντομο απολογισμό, συμβαίνουν διάφορες ζυμώσεις και χημικές αντιδράσεις μέσα μου. Γίνονται πραγματάκια θα λέγαμε. Νομίζω ότι σε τέτοιες φαινομενικά «μεχ» ημέρες διαπλάθεσαι. Μαθαίνεις τον εαυτό σου και μαθαίνεις στον εαυτό σου. Υπάρχει μια κρυφή αλληλεπίδραση που δεν την αντιλαμβάνεσαι. Μαθαίνεις να βάζεις στόχους, να αναπτύσσεις στρατηγικές, να μοχθείς, να αγωνίζεσαι, να κοπιάζεις, να σχεδιάζεις και να υπογράφεις κομμάτια του μέλλοντος και εν τέλει να πετυχαίνεις, να ανταμείβεσαι και να απολαμβάνεις το αποτέλεσμα.

Πάρε λίγα λεπτά και σκέψου.
Ποιος θα ήσουν αν όλα στη ζωή σου ήταν απλά μια χαρούμενη, ηλιόλουστη βόλτα στην παραλία;
Μήπως ένα κομμάτι σου κρύβεται και εκεί που είναι η βροχή;

konstantinou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s