Περί αστέρων και συμπάντων Speak.Easy

φάσμα ιδεών

Της Δήμητρας Βαρβούτη

Η ζωή του ανθρώπου είναι μια διαδοχική διάσπαση φουσκών. [όπως λέμε, πλασματικές πραγματικότητες] Ο άνθρωπος όντως εξελίσσεται, προς όποια κατεύθυνση κι αν κινείται, ακριβώς επειδή μεταβάλλει την κατάστασή του. [εξέλιξη, όπως λέμε αλλαγή]  Εν τέλει, αυτή η εξέλιξη δεν είναι γραμμική, [πάνω σε μια ευθεία] αλλά πάνω σε μια σφαιρική επιφάνεια· αυτή της φούσκας του.

Ο άνθρωπος είναι εξοπλισμένος με εκατομμύρια βελόνες μοιρασμένες σε όλο του το σώμα. Η γνώση που λαμβάνει· κάθε λογής γνώση, είναι μια ακόμα βελόνα, που θα τον εξοπλίσει με τον κατάλληλο αριθμό βελονών, ώστε να καταφέρει να σπάσει την επόμενη φούσκα που θα βρει στο διάβα του. [να περάσει στο επόμενο στάδιο, στην επόμενη ομόκεντρη, μεγαλύτερη φούσκα· και πάλι φούσκα]

Τα όνειρά μας είναι, ίσως, οι εκδοχές της πραγματικότητας που δεν έχουν συμβεί ακόμα. [ίσως να έχουν συμβεί σε μια άλλη τάξη πραγμάτων, σε μια άλλη διάταξη της πραγματικότητας] Πόσα όνειρα είχαμε και, επειδή δεν πραγματοποιήθηκαν, δεν τους δώσαμε ποτέ σημασία; Τα όνειρα ταυτίζονται με την πραγματικότητα σε μερικά μόνο σημεία. Όταν ο άνθρωπος προσπαθεί να τα ερμηνεύσει, απλώς ψάχνει μέσα στην άβυσσο της καθημερινής του ζωής και βρίσκει την ευθεία ελαχίστων τετραγώνων αυτών των σημείων, προσεγγιστικά. Δηλαδή, φτιάχνει μια συνάρτηση που ενώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα σημεία αυτά.

Εμείς που ερμηνεύουμε τα όνειρα έχουμε την ψευδαίσθηση ότι αυτή η συνάρτηση που φτιάχνουμε προϋπάρχει των σημείων, κάτι φυσικά αδύνατον! Βαυκαλιζόμαστε και πιστεύουμε ότι το αποτέλεσμα αυτό (τα σημεία· τα όνειρα δηλαδή), θα προέρχονταν από την ίδια συνάρτηση ανεξαρτήτως της δικής μας ερμηνείας, κάτι που προφανώς δεν ισχύει, αφού τα σημεία αλλάζουν, ανάλογα με την ερμηνεία του καθενός. [όποιος ψάχνει βρίσκει, και βρίσκει όχι απαραίτητα κάτι που υπάρχει, αλλά κάτι που επινοεί]

Υπάρχουν τόσες πραγματικότητες όσοι και άνθρωποι, είχα σκεφτεί κάποτε. Τώρα προσθέτω μία σε αυτές. Ο καθένας μας είναι φορέας και εκφραστής της δικής του πραγματικότητας, αλλά εν γένει δεν υπάρχει κανένας φορέας της αντικειμενικής πραγματικότητας. Για αυτόν τον λόγο, συχνά θεωρούμε ότι δεν υπάρχει. Γιατί, όντως δεν υπάρχει γεγονός που να μπορεί να καταγραφεί, χωρίς να εκφραστεί πρώτα μέσα σε αυτό, ή μέσα από αυτό, η πραγματικότητα κάποιου ανθρώπου. Η αντικειμενική πραγματικότητα ίσως υπάρχει, αλλά εξ ορισμού δεν μπορεί να εκφραστεί, άρα την αγνοούμε· μας είναι άχρηστη.

[είναι, όμως;]

varvouti

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s